วันศุกร์ที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2559

บทที่ 418 – เดิมพันทุกอย่าง


     “โอ้ไอ้เด็กคนนี้มันสามารถควบคุมทักษะการต่อสู้ได้เหมือนกับส่วนหนึ่งของร่างกายเลยเชี่ยวรึ! นี่ข้าโดนมันหลอกเอารึเนี่ย!!.”



ชายชราร้อยหน้าไม่เพียงแต่พึ่งมาตระหนักถึงได้แต่เขายังได้ตกหลุมพรางของชูเฟิงอีกด้วยเพราะชูเฟิงนั้นสามารถที่จะควบคุมมังกรเดินทางผ่านเก้าสวรรค์ได้ดั่งใจของเขา เขาตั้งใจที่จะใช้มันในการต่อสู้กับชายชราร้อยหน้านั้นจึงเป็นเหตุผลว่าทำใมก่อนหน้านี้เขาจึงได้วิ่งวนไปรอบ ๆ และในตอนนี้ชายชราร้อยหน้าก็ได้เริ่มลดความประมาทของเขาลงเพราะสัญชาตญาณของเขามันได้บอกให้เขาระวังการโจมตีแปลก ๆ ของชูเฟิงเอาไว้



ถึงแม้ว่าชายชราร้อยหน้าจะรู้สึกประหลาดใจต่อความสามารถของชูเฟิงแต่เขานั้นก็ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญธรรมดา เขานั้นเป็นคนที่อุดมไปด้วยประสบการณ์ในการต่อสู้ที่มากมายเพียงแค่เขารู้สึกผงะเล็กน้อยเขาก็คิดได้แล้วรีบสร้างชั้นอำนาจของการก่อตัวสีฟ้าขึ้นมาในทันทีมันได้พรั่งพรูและหมุนวนออกมาในด้านหน้าของเขา



แต่เขาก็คิดไม่ถึงเลยว่าในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้ชูเฟิงจะมียันต์จู่โจมในฝ่ามือด้านซ้ายของเขาและยันต์จู่โจมนี้มันยังเต็มไปด้วยอำนาจพลังวิญญาณที่เข็มข้นแพร่ออกมา



ยันต์จู่โจมนี้ได้ถูกสร้างขึ้นโดยท่านรองประมุข เกา ซึ่งนั้นจึงเป็นเหตุที่มันมีอำนาจวิญญาณที่เข็มข้นมากและนอกจากนี้มันยังสามารถทำลายการก่อตัวอำนาจวิญญาณของ เจี่ย หยาน ได้อีกด้วยฉะนั้นมันจะไปนับประสาอะไรกับการก่อตัวอำนาจวิญญาณของชายชราร้อยหน้า



*** บูมมม *** เสียงระเบิดดังออกมาพร้อมกับชั้นก่อตัวอำนาจวิญญาณของชายชราร้อยหน้าได้ถูกทำลายลงและในเวลาเดียวกันชูเฟิงก็ได้จับ ขวานอสูรฟ้า สับลงไปที่ร่างกายของชายชราร้อยหน้าอย่างรุนแรง



    “อ้า!”



เสียงร้อยแห่งความเจ็บปวดได้ดังสะท้อนออกมาพร้อมกับสายเลือดที่สาดกระเซ็นอยู่ในอากาศ เขาได้กลายเป็นภาพเบลอและล่อนลงกระแทกพื้นเข้าอย่างแรงจนสร้างหลุมลึกขนาดใหญ่ขึ้นมา พร้อมปรากฏกลุ่มควันขนากใหญ่และหนาพวยพุ่งขึ้นสู่อากาศ



     “นี่มันไม่ถูกต้อง” ชูเฟิงนั้นเป็นผู้ที่เชียวชาญในการตรวจจับด้วยอำนาจวิญญาณแต่ในตอนนี้เขากลับไม่สามารถตรวจจับตำแหน่งของชายชราร้อยหน้าได้เขาทำได้แต่ขมวดคิ้วของเขาแน่นและจ้องไปที่กลุ่มควันที่หนาด้วยความรู้สึกที่ไม่สบายใจ



และนอกจากนี้เขายังได้รู้สึกถึงความแปลกประหลาดในตอนที่เขาได้สับ ขวานอสูรฟ้า ลงไปที่ร่างของชายชราร้อยหน้ามันเหมือนกับว่ามีอำนาจบางอย่างที่สะลายการโจมตีของเขาออกไปและทำให้อำนาจของ ขวานอสูรฟ้า นั้นลดลงจนไม่มีความสามารถพอที่จะฆ่าชายชราร้อยหน้าได้ด้วยการสับเพียงครั้งเดียว



      “หนอยไอ้เด็กเหลือขอบัดซบจอมเจ้าเล่ห์ ถ้าข้าไม่ได้มียุทธภัณฑ์ชั้นยอดชิ้นนี้ที่คอยปกป้องข้าเอาไว้ล่ะก็ ข้าก็คงจะบาดเจ็บหนักไปแล้ว”



ตอนนี้ชูเฟิงได้รับรู้แล้วว่ามันเป็นชายชราร้อยหน้าเขากำลังที่จะออกมาจากกลุ่มควันเขาได้กลายเป็นสายของแสงและพุ่งดิ่งขึ้นมาเขาค่อย ๆ ปรับตัวสูงขึ้นและยืนบนอากาศ



เขาในตอนนี้นั้นยังคงมีร่องรอยของเลือดเหลือและใบหน้าของเขายังออกเป็นผิวซีดขาวและมีแผลขนาดใหญ่อยู่บนหน้าอกของเขา แต่เขาก็ยังไม่ตาย



นอกจากนี้ยังมีชั้นเกราะบาง ๆ ครอบคลุมร่างกายของเขาอยู่ซึ่งเมื่อมองไปยังความสามารถเช่นนี้มันก็ชั่งเหมือนกับกำไลของ ซง ฉิงเฟิง และคนอื่น ๆ ที่ชูเฟิงได้เผชิญหน้ามาก่อนหน้านี้ ฉะนั้นจึงไม่ต้องสงสัยเลยว่าเกราะบาง ๆ เหล่านี้นั่นมันได้ช่วยชีวิตของเขาเอาไว้



     “ ไป๋ หยุนเฟย หลิว เสี่ยวเหยา และ ถัง ยี่ซิว ถูกฆ่าโดยเจ้าใช่หรือไม่” ตาของชูเฟิงนั้นได้จับจ้องไปที่เขาและถามออกมาอย่างเสียงดัง



     “ใช่แล้ว พวกมันทั้งหมดถูกฆ่าโดยข้า ข้าจงใจข้าพวกมันและผลักความผิดทั้งหมดไปให้เจ้าอย่างใงล่ะอยากรู้อะไรไหมว่าสี่ขุมพลังอำนาจที่ยิ่งใหญ่มันโกรธเจ้ามากแค่ไหนและในเวลาเดียวกันข้าก็ได้เสนอตัวเองเข้าไปและบอกกับพวกมันไปว่าข้าจะเป็นคนฆ่าเจ้าเอง” ชายชราร้อยหน้ากล่าวตอบ



     “เป็นเช่นนั้น แต่ข้าก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าเหตุใดทำใมเจ้าถึงได้มาโพล่เอาในตอนนี้ เจ้ามีความจำเป็นอะไรที่จะต้องรอให้มันถึงตอนนี้? นอกจากนี้เจ้าก็ยังได้รับรางวัลอยู่ดีหลังจากที่ฆ่าข้าได้ เจ้าไม่มีความจำเป็นใดที่จะต้องไปเสนอตัวเองให้กับพวกมันเลยสักนิดนิมันเป็นเพราะเหตุใด?.” ชูเฟิงถามด้วยความงงงวย



    “เหตุผลมีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น ข้าต้องการยุทธภัณฑ์ชั้นยอดของเจ้าและก็รางวัลในการจับตัวเจ้าด้วย ข้าในตอนนี้นั้นได้รับมาแล้วครึ่งหนึ่งของรางวัลในการนำจับตัวเจ้าแล้วแน่นอนว่าข้าจะข้าเจ้าและชกยุทธภัณฑ์ของเจ้าไป ด้วยวิธีนี้ถึงแม้ว่าข้าจะผิดข้อตกลงกับพวกขุมพลังอำนาจทั้งสี่ข้าก็ยังไม่สูญเสียผลประโยชน์ของข้าอยู่ดี”



     “แต่ถึงอย่างนั้นสี่ขุมพลังอำนาจมันก็ไม่ได้โง่ ถึงแม้ว่าข้าจะมีชื่อเสียงที่โด่งดังแต่พวกเขาก็ไม่ได้มีความจำเป็นใดที่จะต้องจ่ายล่วงหน้าให้แก่ข้า เพราะจำนวนลูกแก้วแก่นแท้จำนวนห้าแสนเม็ดนั้นมันไม่ใช่น้อย ๆ.”



     “ฉะนั้นข้าถึงต้องทำให้พวกมันโกรธเจ้ามาก ๆ ยังใงล่ะโกรธจนถึงขั้นอยากจะข้าเจ้าจนไม่สามารถที่จะรอต่อไปได้แม้แต่วินาทีเดียว”



     “และในตอนนี้ข้าก็ได้ทำสำเร็จไปแล้ว เหลืออีกเพียงแค่ขั้นตอนสุดท้ายเท่านั้นคือฆ่าเจ้าและชกยุทธภัณฑ์ชั้นยอดของเจ้าไป.” ชายชราร้อยหน้ายิ้มกล่าว



     “ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็หมายความว่าตอนนี้เจ้ามีห้าแสนลูกแก้วแก่นแท้ติดตัวอยู่อย่างนั้นสินะ?”ชูเฟิงจงใจถามหลังจากที่เขาได้ใช้ความคิดภายในหัวของเขา



     “ฮ่า ๆ เด็กน้อย นี่เจ้าคงไม่ได้คิดที่จะเอาลูกแก้วแก่นแท้ของข้าไปหรอกอย่างนั้นใช่ไหม?” หลังจากได้ยินคำของชูเฟิงชายชราร้อยหน้าก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเสียงดังและภายในเสียงนั้นยังเต็มไปด้วยความรู้สึกเยาะเย้ย



     “อันที่จริง…ข้าก็ต้องการเช่นนั้น!!”



*** หวืบ *** ทันใดนั้นชูเฟิงก็ได้กลายเป็นเส้นของแสงและพุ่งกระโจนเข้าใส่ชายชราร้อยหน้าในทันที



     “เหอะ นี่เจ้าคิดว่าข้าจะยังมีความเกรงกลัวต่อเจ้าอยู่อีกอย่างนั้นรึ?” อย่างไรก็ตามชายชราร้อยหน้าไม่ได้แสดงความกลัวออกมาเลยแม้แต่น้อยและเข้าก็ได้บินเข้าใส่ชูเฟิงในทันที



*** บูมบูมบูมบูมบูม *** เพียงแค่พริบตาเดียวเท่านั้นพวกเขาทั้งสองคนก็ได้ต่อสู้กันอย่างเอาเป็นเอาตาย ละลอกคลื่นของพลังงานที่แข็งแกร่งได้ระเบิดออกมาอยู่บนท้องฟ้าอย่างต่อเนื่องราวกับดอกไม้ไฟ



ณ สถานที่ที่พวกเขาได้ต่อสู้กันประชาชนในเมืองต่างก็มองขึ้นไปบนท้องฟ้าด้วยความตกตะลึง ในตอนนี้เมืองทั้งเมืองได้ถูกปิดผนึกด้วยอำนาจวิญญาณการก่อตัวจึงทำให้ประชาชนที่อยู่ในเมืองทั้งหมดไม่สามารถที่จะหลบหนีไปไหนได้ ตอนแรกพวกเขาไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้น แต่หลังจากที่ได้เห็นการต่อสู้ของชูเฟิงและชายชราร้อยหน้าแล้วพวกเขาก็ได้รู้ถึงสาเหตุทั้งหมดที่พวกเขาไม่สามารถออกไปจากเมืองได้



ขณะนี้ชายชราร้อยหน้าได้เผชิญหน้ากับชูเฟิงและกำลังวิ่งไล่เขาในตอนนี้เมืองทั้งเมืองได้กลายเป็นสนามรบของคนสองคน แต่โชคดีของชายชราร้อยหน้าที่เขาได้สร้างชั้นอำนาจวิญญาณการก่อตัวไว้เป็นจำนวนมาก มันจึงทำให้ความเร็วของชูเฟิงนั้นจำกัดและทำให้เขาวิ่งวนอยู่ได้แค่ภายในชั้นอำนาจวิญญาณการก่อตัวเท่านั้น



พวกเขาทั้งสองคนได้ต่อสู้กันเป็นลักษณะวงกลมรอบ ๆ เมืองแต่ก็ไม่ได้ส่งผลกระทบใด ๆ ต่อประชาชนเบื่องล่าง แต่ถึงอย่างไรก็ตามด้วยความแข็งแรงของพวกเขาทั้งสองคนไม่ช้าก็เร็วเมืองทั้งเมืองจะต้องถูกทำลายและประชาชนทั้งหมดก็จะตาย



หลังจากที่ชายชราร้อยหน้าได้ใช้ยุทธภัณฑ์ชั้นยอดมันก็ทำให้พลังวิญญาณของเขานั้นเพิ่มขึ้นมาเป็นอย่างมาก ซึ่งแตกต่างจากตัวเขาก่อนหน้านี้หลายเท่านักและสำหรับผู้เชื่อมต่อฯที่มีการฝึกฝนอำนาจวิญญาณอย่างชำนาญแล้วล่ะก็เขาจะสามารถสร้างการก่อตัวที่รวมเป็นหนึ่งเดียวระหว่างการโจมตีและการป้องกันในเวลาเดียวกันได้



แต่สำหรับชูเฟิงที่มียุทธภัณฑ์ชั้นยอดอยู่ในมือก็ไม่อาจมองข้ามได้เช่นกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือการผสมผสานรูปแบบการโจมตีและความเร็วของเขาเป็นที่แน่นอนว่าแม้แต่ชายชราร้อยหน้าก็ไม่กล้าที่จะประมาทเขา



การต่อสู้ระหว่างทั้งสองคนนั้นรุนแรงมาก ด้วยพลังวิญญาณระดับที่ 8 แดนแก่นแท้วิญญาณและความสามารถพิเศษรวมไปถึงทักษะที่โดดเด่นมันเป็นเรื่องที่หน้าเหลือเชื่อมากที่เขาสามารถที่จะต่อกรกับชายชราร้อยหน้าที่เป็นถึงมือสังหารอันดับหนึ่งผู้ที่มีพลังวิญญาณอยู่ที่ระดับ 3 แดนสวรรค์วิญญาณมาได้ไกลถึงขนาดนี้ ถึงแม้ว่าตอนนี้จะผ่านไปหลายชั่วโมงแล้วแต่มันก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะเห็นผลสรุปของการต่อสู้ในครั้งนี้เลยแม้แต่นิดเดียว



     “ไอ้เด็กเวรเอ้ยข้าขอยอมรับจริง ๆ ว่าเจ้านั้นเป็นอัจฉริยะที่มีความสามารถตั้งมากมายในช่วงเวลาที่มีอายุเพียงเท่านี้ถ้าเจ้าได้ก้าวเข้าสู่แดนสวรรค์ล่ะก็บ้างทีในอนาคตราชวงศ์เจียงอาจจับตามองมาที่เจ้าก็ได้.”



      “แต่มันก็น่าเศร้าที่วันนี้เจ้าจะต้องตายด้วยมือข้า ความอดทนของข้าในตอนนี้มันได้หมดลงแล้ว อย่ามัวแต่เสียเวลาข้าไม่ได้มีเวลามาเล่นกับเจ้าได้ทั้งวันหรอกนะ รีบ ๆ จบกันได้แล้วในตอนนี้”



ชายชราร้อยหน้าได้กลายเป็นประกายและพุ่งเข้าใส่ชูเฟิงในทันที และเขาก็ได้เร่งการเปลี่ยนแปลงอำนาจจิตวิญญาณอีกครั้ง (3B : เร่งการเปลี่ยนแปลงอำนาจจิตวิญญาณ ก็ประมาณว่า เร่งให้พลังการก่อตัวหรืออำนาจวิญญาณทำงานอะไรประมาณนี้)



เขาต้องการที่จะลดขนาดพื้นที่ของการต่อสู้ให้เล็กลงเพื่อที่จะได้ต้อนให้ชูเฟิงไม่มีโอกาสที่จะได้หลบหนี และเพียงเท่านี้เขาก็จะสามารถฆ่าชูเฟิงได้อย่างง่ายดาย



     “บัดซบ คิดว่าใช้วิธีนี้จะสามารถจัดการข้าได้อย่างนั้นหรอ งั้นมาลองดูกันว่าเจ้าจะสามารถจัดการข้าได้หรือไม่.”



ชูเฟิงนั้นเป็นคนฉลาดเขาจึงได้เข้าใจถึงสิ่งที่ชายชราร้อยหน้ากำลังที่จะทำ ในครั้งแรกเขาได้กวาดสายตาของเขาไปยังการก่อตัวของอำนาจวิญญาณที่ปกคลุมรอบเมืองเอาไว้ และหลังจากที่ชายชรากล่าวและพุ่งเข้ามาหาเขา ชูเฟิงก็ได้จับจ้องแน่นไปที่การก่อตัวของอำนาจวิญญาณในทันทีและเห็นว่ามันกำลังบีบตัวลง เขาถึงได้รู้ทั้งหมดว่าในตอนนี้ชายชราร้อยหน้าคิดจะทำการอันใด
#################################################################################################

เอาละในช่วงท้ายก็มาพบกับเราเหล่าพี่น้อง 3B หัวดอที่จะมาเผาชูเฟิงไปพร้อมกลับคุณ

B1 : ฉลาด มีออร่า แล้วไหวพริบ แถมเก่ง + โหดและเถื่อน โอ้วนี่สิบักเฟิงพระเอกในฝันว่าไหม B2

B2 : ช่ายยยยย เราก็ว่าอย่างนั้นเลยว่ะ B1

B1 : เอ้ยว่าแต่วันนี้มีเด็กใหม่เข้ามาด้วยนิ

B2 : อ่อชายนี่ใง B4 ที่ผู้แปลไปติดต่อมาให้มารับช่วงแทน B3 ไปก่อนพักหนึ่ง

B4 : ครับสวัสดีครับ

B1, B2 : ……อ่ะ อ่า สวัสดี

B2 : ว่าแต่ B4 นายคิดว่ายังใงกับบักเฟิงในตอนนี้ล่ะ

B4 : ผมว่าพี่เฟิงเขาทำไม่ถูกครับ

B1 : ทำไม่ถูกพูดยังงี้หมายความว่าใงว่ะ!!........ B2 ไหนมึงบอกว่ามันแตกต่างจาก B3 คนล่ะขั่วเลยไม่ใช่ใงแล้วไมมันมาพูดกับบักเฟิงกูแบบนี้ว่ะ…..หืยยย….มีด มีดอยู่ไหน

B2 : ใจเย็นก่อนหน้า B1 ก็ข้าได้ยินผู้แปลพูดมาว่างั้นยังใง ๆ ก็ลองฟังเหตุผลมันดูก่อน

B4 : ใช่ครับ คนไทยด้วยกันต้องสามัคคีและใจเย็นกันเข้าไว้ครับอย่าใช้แต่อารมเป็นหลักเอะอะก็มีด ก็มีด สุดท้ายผลจบลงก็คือการสูญเสียเมื่อสูญเสียก็ทำให้เกิดความเคียดแค้นเมื่อเกิดความเคียดแค้นก็จะเกิดการล้างแค้นและเมื่อเกิดการล้างแค้นก็จะเกิดการสูญเสียที่ไม่มีที่สิ้นสุดและมันก็จะกลายเป็นการวนลูบในที่สุดและการที่ผมบอกว่าชูเฟิงเป็นผิดนั้นคือการที่เขาต่อสู้กันอยู่ในเมืองนั้นแหละครับ เมื่อต่อสู้กันในเมืองก็จะเกิดการสูญเสียเมื่อเกิดการสูญเสียก็จะเกิดการวนลูบและเมื่อเป็นแบบนี้…..$@$&!^*@%#%@$#%@$&^!%^@#$%@

B1 : B2 นายไปตามท่านผู้แปลมาคุยด้วยกันหน่อยดิ

B2 : เอิ่ม…..ทำไม่หรือ B1 ???

B1 : กูอยากรู้ว่าเขาไปเอาหลวงพี่ผู้นี้มาจากวัดไหนดูมันเทศมาซะยาวเชียวนี่ถ้า B3 ไม่พักงานนี่กูว่าแดกแผ่นกระดาษ A4 ไปสองหน้าอะจริง ๆ คือกูรับไม่ได้ถึงกูจะเป็นฝ่ายธรรมก็เถอะนะแต่กูไม่ได้ใสใสถึงขนาดนั้นนะ

B2 : คือ B1 ฟังดีดีนะ…คือ…ผู้แปลเขาหายไปแล้วน่ะหายไปพร้อมกับ B3 เลยไม่รู้ว่าตามกันไปอ่าน MGA อัพเดทล่าสุดตอนที่ 2517 รึป่าว

B1 : อะไรนะ B2 นี่มึงบอกว่าท่านผู้แปลหายไปพร้อมกับ B3 และยังไปอ่าน MGA อัพเดทล่าสุดบท 2517 อีก olo แล้วกูจะต้องอยู่กับหลงพี่นี่ไปอีกนานแค่ไหนเนี่ย??

B2 : ก็จนกว่า B3 จะกลับมา

B1 : โอ้ว WTF B3 เจ้าอยู่ที่แห่งหนใดข้าคิดถึงเจ้าเหลือเกิน!!!!

********************************(นอกบท)********************************

B3 : ท่านผู้แปลท่านคิดว่า ชูเฟิงจะสามารถเอาชนะตัวโกงในตอนนี้ได้ไหม

ท่านผู้แปล : นี่ B3 ชูเฟิงนะเป็นพระเอกแค่สะกิดขี้เล็บตีนใส่ตัวโกงมันก็ตายแล้ว

B3 : แต่ท่านผู้แปลเมื่อไม่กี่ตอนก่อนหน้านี้ชูเฟิงมันพึ่งโดนแมวเมี๊ยว ๆ ตบเกรียนไปเองหยก ๆ เลยไม่ใช่หรอ??

ท่านผู้แปล : - -* B3….อยากพักอีกสัก 10 บทไหม??

B3 : …….. [*0*]

#################################################################################################

…..####เอาล่ะก็ขอจบสาระเร้าใจ BY: นายกระทิข้น ไว้เท่านี้ก่อนนะครับขอบคุณครับสำหรับผู้อ่านทุกท่าน####…..