วันพุธที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2559

บทที่ 427 - เปิดสุสาน


*ฟึ่บ*



ในตอนนั้นชูเฟิงเคลื่อนไหวราวกับภูตผีพริบตาเดียวก็มาปรากฏตัวหน้าผู้เฝ้าประตูทั้ง 2 ยังไม่ทันได้รู้สึกอะไรทั้ง 2 คนก็ถูกตัดหัวทันที



พริบตาเดียวชูเฟิง และ จื่อ หลิง ก็ฆ่าทั้ง2อย่างรวดเร็ว บรรดา ศิษย์ และผู้อาวุโส นั้นไม่ทันได้ส่งเสียงอะไรพวกเขาก็ถูกฆ่าอย่างรวดเร็ว



ต่อจากนั้นไม่นาน ชูเฟิง และ จื่อ หลิงก็ฆ่าผู้เฝ้าหลุมศพไปทั้งหมด 1058 คน



และด้วยอำนาจวิญญาณระดับชุดฟ้าของจื่อ หลิง นั้น เธอก็เปิดประตูและจัดการกับกลไกทั้งหมดนั่นอย่างง่ายดายและพวกเขาก็ตรงไปยังใจกลางที่แห่งนั้นและพบว่า หลุมศพนั้นจริงๆแล้วอยู่ใต้ดินที่แห่งนี้



    "พวกเขาช่างมั่งคั่งซะจริง แม้แต่หลุมศพก็ยังหรูหราขนาดนี้ โครงสร้างของมันช่างฟุ่มเฟือยเสียจริง "



หลังจากที่เดินเข้ามาในพื้นที่ส่วนหลักของหลุมศพเทพอัคคี และเห็นโครงสร้างที่เปล่งประกายไปด้วยทองและหยกเหมือนกับเครื่องประดับ ชูเฟิงจึงได้แต่ถอนหายใจแล้วพูด



นอกจากนี้หลุมศพเทพอัคคีนี้ มีเป็นประติมากรรมขนาดใหญ่วางอยู่บนหลุมศพ ประติมากรรมพวกนี้ได้สลักถึงตัวตนของพวกเขาก่อนตายและบนหลุมนั้นได้บันทึกเกี่ยวเกี่ยวกับระดับพลังของพวกเขา ตำแหน่ง และผลงานของพวกเขาที่เกี่ยวกับสำนักเทพอัคคี



    "เมื่อมีอำนาจมาก ก็มีคนเคารพมาก นั่นปกติอยู่แล้ว "จื่อ หลิง พูด



แม้ว่าสาวน้อยคนนี้จะอายุเพียง15ปีแต่ความคิดของเธอนั้นโตกว่าวัยมาก เพราะเธอนั้นเผชิญอะไรมามากมายไม่น้อยกว่าชูเฟิง



     "ว้าว เจ้านี่อร่อยจริงๆ และกำลังสดๆด้วย ดูเหมือนพวกเขาจะนำของพวกนี้มาถวายทุกวันเลยสินะ "



เพราะคนที่ตายไปนั้นไม่ได้แข็งแกร่งเท่าไหร่ ชูเฟิงจึงไม่สนใจพวกเขาซักเท่าไหร่ และอาหารที่อยู่ด้านหน้าหลุมศพนั้นดึงดูดชูเฟิงมาก เขาเอื้อมมือเขาไปและหยิบมา ในขณะที่เขาเดินเขาก็กินของใหม่และโยนของเก่าไปเรื่อยๆ



     "หยุดกินได้แล้ว. เราจะเริ่มทำงานกันแล้ว " ในตอนนั้น จื่อ หลิงก็พูดขึ้นมา



ในตอนนั้นชูเฟิงพบว่าด้านหน้าของเขามีประตูขนาดใหญ่อยู่ บนประตูนั้นมีรูปแบบวิญญาณที่ไม่ควรดูถูก ถูกวางไว้อยู่



รูปแบบอำนาจวิญญาณนั้นทรงพลังมากเห็นได้ชัดว่าถูกวางไว้โดยผู้เชี่ยวชาญแม้เป็นเช่นนั้น จื่อ หลิงก็ต้องการที่จะเปิดมัน



     "ภรรยาข้าไม่ต้องกลัว เรามีหินรูปแบบวิญญาณ " ชูเฟิง พูดและมีหินรูปแบบวิญญาณปรากฏบนมือเขา



และด้วยความสามารถของจื่อ หลิง รวมกับหินรูปแบบวิญญาณจากชูเฟิงนั้นทำให้เปิดประตูได้อย่างรวดเร็ว



     "หืม ~~" และหลังจากที่ประตูเปิดขึ้น ชูเฟิงก็กวาดสายตามองทันทีและพบว่าหลังประตูนั้นมี หลุมศพทั้งหมด 21 หลุม



รอบๆ หลุมศพทั้ง 21 นั้นมีลูกแก้ว แก่นแท้ กำเนิด และจิตวิญญาณกระจายอยู่ทั่ว



จากจำนวนทั้งหมดนี้อย่างน้อยน่าจะมีลูกแก้วแก่นแท้ ประมาน 4-5 เม็ดและ ลูกแก้วกำเนิดวิญญาณ หลายล้านเม็ดส่วนและลูกแก้วจิตวิญญาณ อย่างน้อยร้อยล้านเม็ด



ลูกแก้วดังกล่าวนี้กระจายไปหมดทั่วพื้นดินรอบๆ 21 สุสานนั้น



    "นี่มันคุ้มเหลือเกิน ข้าไม่เคยคิดว่าเจ้าสำนักเทพอัคคีจะใช้ทรัพยากรมากมายขนาดนี้ในการเซ่นไว้ผู้เสียชีวิต " ชูเฟิงพูด



    "ผู้คนเหล่านี้ล้วนเป็นเจ้าสำนักรุ่นก่อนๆของสำนักของเขาที่ทำผลงานให้กับสำนักเทพอัคคี "



    "ทรัพยากรเหล่านี้ก็แค่เป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าพวกเขานั้นมีพลังแค่ไหน เพราะมันหมายถึงว่าไม่ว่าจะใช้วิธีการแบบไหนก็ยังต้องใช้ลูกแก้วพวกนี้ในการก้าวขึ้นไปในแต่ละขั้นอยู่ดี "จื่อ หลิง พูด



    "จื่อ่ หลิงเจ้าคิดว่า เจ้าสำนักเทพอัคคี นั้นจะมีลูกแก้วแก่นแท้ไปทั้งหมดกี่เม็ดกัน" ชูเฟิง ถาม



เพราะในตอนแรกเขาเห็นผู้นำของมหาอำนาจใช้เวลานานในการออกไปหาลูกแก้วแก่นแท้นับแสนเม็ด ด้วยการดังกล่าวทำให้ชูเฟิง คิดว่าลูกแก้วแสนเม็ดนั้นเป็นจำนวนมากที่พวกเขาไม่สามารถจ่ายได้ แต่หลังจากที่เห็นในวันนี้เขาจึงพบว่านั่นไม่ใช่ความจริง



     "จากที่ข้ารู้ ทรัพย์ทั้งหมดของนครอันทรงเกียรตินั้นคำนวณคร่าวๆแล้ว น่าจะมีลูกแก้วแก่นแท้ประมาณ 5-6 ล้านเม็ด "



     "สำหรับ เจ้าสำนักเทพอัคคีนั้น สำนักนี้มีประวัติยาวนานกว่านครอันทรงเกียรติ และพวกเขามีชื่อเสียงในอาณาจักร ซ่ง มานานแล้ว ดังงนั้นข้าคิดว่ามันน่าจะมีมากกว่า 6ล้านเม็ด “ จื่อ หลิง พูด



     "นั่นมันมากขนาดนั้นเชียว ตอนแรกข้าก็โง่คิดว่าแค่แสนเม็ดนั้นก็ทำให้พวกนั้นเลือดตาแทบกระเด็นแล้ว "



    "นั่นเป็นแค่เศษเสี้ยวของพวกเขาสินะ คนเหล่านี้ตระหนี่และเห็นแก่ตัวมากแม้กระทั่งแกล้งทำหน้าเจ็บปวดแบบนั้นเพื่อหลอกลวงข้า บัดซบ " เมื่อ่มองกลับไปตอนที่ตกลงเรื่องขวานอสูรฟ้าแล้ว ชูเฟิงรู้สึกเจ็บใจมาก



     "ทรัพยากรพวกนี้ใช้เวลานับพันปีในการรวบรวมมา เจ้าคิดว่าพวกเขาจะเอาออกไปใช้ได้ตามต้องการหรือ แน่นอนว่าจำนวนแสนเม็ดนั้นไม่ได้น้อยเลยสำหรับพวกเขา "



     "นอกจากนี้พวกเขาต้องหาทางที่ทำให้สำนักของเขายิ่งใหญ่ แม้ว่าพวกเขาจะมีทรัพยากรอย่างมากมายแต่พวกเขาก็ไม่ได้ใช่มันแบบฟุ่มเฟือย เพราะว่าพวกเขานั้นต้องใช้ทรัพยากรในการฝึกศิษย์กว่า10ล้านคนและในการพัฒนาศิษย์ที่โดดเด่นของพวกเขา พวกเขาสามารถใช้ประสบการณ์ที่มีนับหลายปีนั้นยืนอยู่บนจุดสูงสุดและไม่ตกลงมาและยังต้องงการรักษาตำแหน่งของตนไว้ตลอด "



     "ดังนั้นพวกเขาต้องการที่จะเพิ่มทรัพยากรของตนให้มากขึ้นเรื่อ่ยๆ นี่จะทำให้พวกเขาจะยินดีที่จะนำมันออกมาใช้ฟุ่มเฟือยหรือ "



จื่อ หลิงยิ้ม และพูดกับชูเฟิง "ข้าไม่ต้องการพวกมันหรอก เจ้าเอาไปใช้ให้หมด "



     "จื่อหลิง นี่ ... มันไม่ถูกต้องมันมากเกินไป" จริงๆแล้วชูเฟิงนั้นวางแผนที่จะเอาลูกแก้วแก่นแท้พวกนี้ไปทั้งหมด ถ้าเขาอยู่คนเดียว มันเป็นนิสัยของเขาไปแล้วเมื่อเห็นสมบัติเหล่านี้



แต่หลังจากที่ได้ยิน จื่อ หลิงพูด ความรู้สึกของเขาก็ช้าลง ปัจจุบันนี้เขาไม่ได้อยู่คนเดียว ตอนนี้ ยังมี จื่อ หลิงอยู่ข้างเขา ดังนั้นปกติแล้ว เขาไม่สมควรเอาทรัพยากรพวกนี้ทั้งหมดไปคนเดียว



     "เอาพวกมันไปให้หมด และใช้พวกมันซะ. "จื่อ หลิงพูด



     "แต่เจ้าไม่จำเป็นต้องใช้มันหรือ" ชูเฟิง ถาม



     "ข้าหรือ แน่นอนจำเป็น แต่ว่าความจำเป็นของจ้านั้นไม่เท่าเจ้า บอกได้ว่าสำหรับข้าแล้วทรัพยากรพวกนี้ไม่ค่อยสำคัญเท่าไหร่นัก"



     "มันเป็นเพราะข้ามีกายศักดิ์สิทธิ์ ข้ามีพลังศักดิ์สิทธิ์ไหลเวียนในตัว และมันช่วยเหลือเรื่องการบ่มเพาะกับข้า สิ่งที่ข้าต้องการคือความเข้าใจในอำนาจของกายศํกดิ์สิทธิ์นี้ มันจะช่วยให้ข้าได้ยกระดับการบ่มเพาะไม่น้อยเลย "



     "แต่เจ้าตรงกันข้ามกับข้า เจ้าต้องใช้ทรัพยากรอย่างมากในการบ่มเพาะใช่หรือไม่" จื่อ หลิงยิ้มและถาม



     "เจ้ารู้ได้อย่างไร" ชูเฟิงขมวดคิ้วแน่น เขารู้สึกว่าจื่อ หลิงจะสัมผัสบางอย่างได้ และสายฟ้าศํกดิ์สิทธิ์ในร่างของเขาคือความลับที่ใหญ่ที่สุดของเขาในตอนนี้

ReadMGA
////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////