วันอังคารที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2559

บทที่ 454 - ความพิโรธของชูเฟิง


       “เจ้ากำลัง รนหาที่ตาย” เมื่อเห็นภาพนั้น ชูเฟิงก็โกรธจัดจนในตาเขาตอนนี้เต็มไปด้วยเจตนาฆ่า และใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวจนน่ากลัว 



แต่มันก็ไร้ประโยชน์ เพราะไม่ว่าเขาจะดิ้นเท่าไหร่ เขาก็ไม่สามารถหลุดจากแรงกดดันที่มัดรอบตัวเขาไว้ ทำให้เขาทำได้เพียงดู ผู้หญิงที่เขารักโดนตบ โดยไม่สามารถทำอะไรได้ 



และตอนนั้น ควันสีดำนั้นเริ่มแพร่กระจายเข้าไปในตาชูเฟิง หนาขึ้นหนาขึ้น มันเป็นเจตนาฆ่าที่รุนแรงของเขา ชูเฟิงนั้นไม่เคยแสดงเจตนาฆ่าที่น่ากลัวเพียงนี้มาก่อน 



แต่มันก็ไร้ประโยชน์เพราะอดีตประมุขหุบเขาเทพกระบี่ไม่ได้สนใจเขาเลย เขายิ้มกว้างขณะที่เขาพูดและกระบี่แสงในมือของเขานั้นได้จ่อที่หน้าของจื่อ หลิง 



*ตูม* 



แต่ในเวลาต่อมา กลิ่นอายความรุนแรงได้ถูกระเบิดออกมาจากร่างกายชูเฟิง พลังนั้นแข็งแกร่งมาก แม้แต่อดีตประมุขหุบเขาเทพกระบี่ก็ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดและกระเด็นออกไปหลายร้อยเมตร 



        “เกิดอะไรขึ้น” 



        “นี่ นี่มัน เกิดอะไรขึ้นกับเจ้าเด็กเวรนั่น” 



หลังที่แข็งแกร่งที่ระเบิดออกมานั้นส่งผลให้ อดีตประมุขควงสว่านในอากาศและลอยออกไปหลายร้อยเมตร เมื่อเขาหันกลับมามองที่ชูเฟิง ใบหน้าเขาก็เต็มไปด้วยความตกใจทันที เพราะในบัดนั้นเขาพบว่าดวงตาของชูเฟิงนั้นได้ กลายเป็นสีดำแล้ว 



ตาสีดำนั่นช่างน่ากลัวยิ่งนัก มันไม่ใช่สายตาของมนุษย์แน่นอน มันเหมือนกับอสูรที่หิวกระหายในการฆ่า 



และในเวลาเดียวกันกับที่ตาของชูเฟิงได้เปลี่ยนแปลงนั้น มีสายฟ้า 2 สีขดกลมรอบๆร่างของเขา 



นั่นคือสายสีทอง และสีฟ้า นั่นเอง สายฟ้าทั้ง2สีนั้นรวมกัน และก่อให้เกิดเสียงฟ้าแลบอยู่ตลอดเวลา เพราะสายฟ้าทั้ง 2 นี่มันไม่ใช่ภาพลวงตา ทำให้มันมีกลิ่นอายที่น่ากลัวมาก 



มันเหมือนกับว่าสายฟ้าทั้ง 2 นั้นไม่ใช่เพียงแค่สายฟ้า แต่ความน่าเกรงขามของมันนั้นราวกับอสูรโบราณที่มีพลังพอที่จะสามารถทำลายโลกใบนี้ได้ 



*ตูม* 



และในเวลานั้น มีเสียงระเบิดเกิดขึ้นบนท้องฟ้า และหลังจากนั้นก็เกิดเมฆสีดำปรากฏขึ้นมาอย่างรวดเร็ว 



เมฆสีดำพวกนั้นปรากฏอยู่บนท้องฟ้าราวกับเสกมา ในพริบตาเดียวพวกมันก็ล้อมรอบหุบเขาเทพกระบี่และขยายตัวขึ้นเรื่อยๆ



           “สวรรค์ นิมันอะไร เกิดอะไรขึ้น” 



ในเวลากลางวันของระยะทาง นับ10000 ไมล์นั้น ราวกับพระอาทิตย์ได้ตกดินไปแล้ว เพราะเมฆสีดำนั้นปรากฏขึ้นมาและทำให้พื้นที่แถบนั้นตกอยู่ในความมืด มันมืดขนาดที่หากเขาเหยียดมือเข้าไป เขาก็จะไม่เห็นมือของตนเอง 



สิ่งเดียวที่เห็นคือสายฟ้าทั้ง 2 ที่อยู่บนท้องฟ้า กำลังคำรามอย่างน่ากลัว และด้วยพลังของมันแล้ว ทำให้ผู้คนคิดว่าชูเฟิงนั้นเป็นบุคคลที่น่าเกรงขามอย่างมาก 



เขานั้นราวกับว่าไม่ใช่มนุษย์หรือสัตว์ประหลาด แต่นั่นก็ไม่สามารถอธิบายได้เหมือนกันว่าเขาในตอนนี้นั้นเป็นตัวอะไร เพราะพลังของเขานั้นน่ากลัวอย่างมาก และนั่นมันทำให้ผู้คนตกอยุ๋ในความกลัวอย่างรวดเร็ว 



           “ทำไมเจ้าถึงแตะต้องเธอ ทำไมเจ้าถึงกล้าแตะต้องคนของข้า” 



ในที่สุด ชูเฟิงก็พูดออกมา น้ำเสียงของเขารุนแรงมาก ราวแสดงให้เห็นว่าเขานั้นอยากจะฆ่าคนมากแค่ไหน ไม่เพียงเท่านั้น น้ำเสียงของเขานั้นไม่เหมือนกับเสียงมนุษย์พูดกันทั่วไป แต่มันราวกับเป็นน้ำเสียงของปีศาจ 



น้ำเสียงของเขาน่ากลัวมาก บรรดาผู้คนที่ได้ยินมันต่างรู้สึกกลัวจนตัวสั่นไม่เว้นแม้แต่ อดีตประมุขหุบเขาเทพกระบี่ ที่อยู่ในทิศทางของเสียง 



         “เจ้า เจ้าเป็นอะไร เจ้าเป็นตัวอะไรกันแน่” อดีตประมุขหุบเขาเทพกระบี่ ตะโกนออกมาด้วยเสียงสั่นๆ เขาพยายามใจเย็น อย่างไรก็ตามเขานั้นอยู่ในระดับ 7 อาณาจักรสวรรค์ เขาก็ไม่ได้รู้สึกว่า ชูเฟิงที่อยู่ในระดับ 1 อาณาจักรสวรรค์นั้น จะต่อกรกับเขาได้ 



แม้ว่าท้องฟ้านั้นจะถูกปกคลุมไปด้วยเมฆสีดำ และมันได้ขยายไปยังพื้นที่รอบข้าง และด้วยกลิ่นอายที่น่าเกรงขามจากชูเฟิง และมันรุนแรงขึ้น รุนแรงขึ้น ในตอนนี้เขาก็ไม่อาจทำใจเชื่อได้ว่าเขาจะแพ้ไปกับเด็กอย่างชูเฟิง เขาได้แต่ตะโกนออกมาและระเบิดกลิ่นอายระดับ 7 อาณาจักรสวรรค์ แล้วรวบรวมพลังทั้งหมดของเขาและใช้ทักษะระดับ 7 ออกมา 



เมื่อเขาโจมตีออกมา แม้ว่าลมนั้นจะพัดอย่างรุนแรงแต่ทุกคนก็เห็นกระบี่แสงที่เต็มไปด้วยพลังปรากฏขึ้นบนอากาศ 



กระบี่ขนาดใหญ่นั้นยาวประมาณ 100 เมตร และใช้กว่าลานขนาดเล็กๆลานนึง และที่สำคัญที่สุดมันถูกอัดแน่นไปด้วยพลังที่น่าเกรงขาม พลังของกระบี่นั้นหากถูกปล่อยออกมานั้นทำให้คนที่อยู่แถวนั้นกลัวจนหน้าซีด 



         “นี่คือทักษะประจำหุบเขาเทพกระบี่ กระบี่สวรรค์ แม้ว่ามันจะเป็นทักษะระดับ 7 แต่พลังของมันก็ใกล้เคียงกับทักษะระดับ 8 ผู้ที่ประดิษฐ์ทักษะนี้ขึ้นมา คือมู่หรง เฟิง.” 



         “ในตอนนี้ มันถูกใช้โดยอดีตประมุขหุบเขาเทพกระบี่ด้วยพลังระดับ 7 อาณาจักรสวรรค์ พลังระดับนี้อาจจะทำให้โลกนั้นสะเทือนเลยทีเดียว ทรงพลังมาก ทักษะนี้ก็ช่างทรงพลังซะเหลือเกิน แม้ว่าตอนนี้มันจะอยู่บนอากาศก็ตามหากมันร่วงลงมากระทบพื้นดิน ข้าคิดว่าพวกเราทั้งหมดจะต้องบ้านเจ็บอย่างแน่นอน และหุบเขาเทพกระบี่น้อาจจะต้องถูกทำลาย ผู้เชี่ยวชาญระดับ 7 อาณาจักรสวรรค์นั้นช่างน่าเกรงขามเสียจริง.” 



เมื่อเห็นกระบี่แสงขนาดใหญ่บนท้องฟ้า ผู้คนต่างก็คาดเดาก็ไปต่างๆนานา มีบางคนเริ่มที่จะหลบหนีแล้ว เพราะเขากลัวพลังที่ออกมาจาก กระบี่ยักษ์อันนี้ หากมันถูกใช้ออกมา มันต้องทลายหุบเขาเทพกระบี่อันยิ่งใหญ่นี้ได้อย่างแน่นอน 



*ตูม* ในตอนนั้น ก็เกิดเสียงระเบิดดังขึ้นมาจากทางอื่นกระบี่แสงได้เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและลอยไปยังชูเฟิง 



ในตอนนั้น จาง เทียนยี่ และจื่อ หลิงสีหน้าเปลี่ยนไป เพราะว่าพลังของกระบี่แสงนั้นช่างรุนแรงมากมันสามารถทำให้พวกเขาหายไปโดยไม่เหลือซากได้เลย 



*เปรี้ยง ปร้าง ( เสียงสายฟ้ามันเสียดสีกันเป็นไงคิดไม่ออก) * อย่างไรก็ตาม ในตอนที่กระบี่แสงนั้นอยู่ห่างจากชูเฟิงประมาณ 1 กิโลเมตรสายฟ้าศักดิ์สิทธิ์ที่ล้อมรอบตัวชูเฟิงก็ระเบิดออกมาทันที 



มันคือสายฟ้าสีทอง มันลอยขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างสวยงามราวกับมังกรกำลังบิน แต่เบื้องหลังความงดงามนั้นเต็มไปด้วยพลังที่น่ากลัว เพราะมันจะทำลายทุกที่ที่มันบินผ่าน ไม่เว้นแม้แต่บนอากาศ 



*ปัง* สุดท้ายยกระบี่แสงที่ถูกสร้างขึ้นมาด้วยพลังอันกล้าแกร่ง ก็ถูกสัมผัสและแตกเป็นส่วนๆและตกลงมาราวกับฝนในทันที แสงของมันนั้นเปล่งประกายบนท้องฟ้าราวกับหิงห้อยจำนวนมาก 



“อ๊า!” ในตอนนั้น อดีตประมุขหุบเขาเทพกระบี่ก็ร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด หลังจากนั้นเขากระอักเลือดออกมา และมันสาดเต็มเสื้อผ้าของเขา 



นั่นเพราะว่า ดาบยักษ์นั่นเกิดจากพลังทั้งหมดของเขา เมื่อเขาโจมตี เขาก็ย่อมได้รับความเจ็บปวดไปด้วย แต่เขาไม่เคยคิดว่ามันจะมีผลกระทบหนักหนาถึงเพียงนี้ 



         “นี่มันเป็นไปได้อย่างไร เขายังเป็นมนุษย์อยู่หรือไม่” เมื่อเห็นพ่อของเข้าบาดเจ็บสาหัส พลังลดลงเหลือระดับ 6 อาณาจักสวรรค์ประมุขหุบเขาเทพกระบี่ก็พูดขึ้นมาด้วยความหวาดกลัว 



เพราะในตอนนี้เขารุ้สึกว่าเขาหมดหวังแล้ว ชูเฟิงนั้นน่ากลัวเกินไป ในชีวิตของเขานั้นไม่เคยเจอบุคคลที่น่าเกรงกลัวเท่าชูเฟิงมาก่อน ดังนั้นมันจึงทำให้เขารู้สึกสิ้นหวัง และไม่สามารถทำใจได้ 



ในตอนนั้น ผู้คนที่อยู่ในเหตุการณ์นั้น ต่างก็คิดสิ่งนึงที่เหมือนๆกัน พวกเขาคิดว่า ชูเฟิงนั้นเป็นมนุษย์จริงๆหรือ

ReadMGA.blogspot.com
////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
แปลโดยท่าน#ฮาย

A : รีบตามไปอ่านตอนต่อไปเลย . . . . . . . . .