วันอังคารที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559

บทที่ 570 - พี่น้อง พบหน้า


ภายในสำนักสี่คาบสมุทร การสู้กันโดยพลการเป็นเรื่องต้องห้าม ยิ่งไปกว่านั้น การฆ่ากันโดยพลการจะได้รับโทษอย่างหนัก หากไม่ได้รับการอนุญาติ



ดังนั้น หาก เซินถู่ เจียง และ เซินถู่ ไฮ่ อยากจะจัดการกับชูเฟิง เขาต้องตามไปชูเฟิงไปตลอดทาง จนกระทั้งพวกเขาออกมาพ้นจากเขตสำนักสี่คาบสมุทร แล้วค่อยเริ่มดำเนินการ



แต่ชูเฟิง ก็ไม่ยอมเปิดโอกาสให้พวกเขาลงมือได้ง่ายๆ หลังจากที่ออกพ้นเขตสำนักสี่คาบสมุทร ชูเฟิงก็ใช้ทักษะติดตัว มังกรทะยานผ่านเก้าสวรรค์ เคลื่อนที่ไปอย่างรวดเร็ว



แม้ว่าความเร็วของมังกรทะยานผ่านเก้าสวรรค์จะเร็ว แต่ก็ยังห่่างกับ มังกรฟ้าทะยาน แต่ต่อให้ไม่ใช้มัน พวกเซินถู่ เจียง เซินถู่ ไฮ่ ก็ยังไม่อาจไล่ตามชูเฟิงได้ทันอยู่ดี ขนาดพวกเขาทุ่มสุดตัว



ถึงแม้ว่าพวกเขาทั้งสองไล่ไม่ทัน แต่พวกเขาก็ยังไม่ถูกทิ้งไว้ด้านหลัง อีกอย่างพวกก็พยายามใช้ความเร็วให้มันอยู่ในระดับที่พอๆกันเพื่อรักษาระยะ ตอนแรกทั้งสองคนคิดว่า ชูเฟิง นั้นรู้สึกตัวมีคนตาม ในขณะที่พวกเขากำลังวิตกว่าชูเฟิงจะรู้ตัว ชูเฟิงก็ร้องเพลงออกมาขณะที่เคลื่อนไหว ดังนั้นพวกเขาจึงโล่งใจและคิดว่า ชูเฟิง อาจจะยังไม่รู้ตัว



แต่สองพี่น้อง เซินถู่ เจียง และ เซินถู่ ไฮ่ ก็สะกิดใจขึ้นมาได้ ว่าวิธีการเคลื่อนไหวของ ชูเฟิง มันมีพิรุจน์ ไม่เพียงแต่เขาจะใช้ความเร็ว ขึ้นๆลงๆ เขายังไม่หยุดพักผ่อนแม้แต่ครั้งเดียว ซึ่งคนปกติทั่วไปหากเดินทางไกล ก็น่าจะหยุดพักกินข้าวหรือดื่มน้ำ ไม่ก็ต้องนอนงีบเอาแรง แต่ชูเฟิงกับเดินทางโดยไม่หยุดพักแม้จะผ่านเวลาไปหลายวัน



แต่ เซินถู่ เจียง และ เซินถู่ ไฮ่ เกลียดชูเฟิงเข้าไส้ ขนาดลึกจนไปถึงกระดูก เพื่อให้ได้ระบายความแค้น ในการฆ่า ชูเฟิง พวกเขาจึงไม่ยอมแพ้ง่ายๆ ดังนั้น พวกเขาจึงคอยตาม ชูเฟิงไปเรื่อยๆ หลังจากที่เข้าพื้นที่โรงเตี๊ยมหรูหรา พวกเขาก็พบว่า ชูเฟิง นั้นหายไปอย่างไร้ร้องรอย



       " บ้าเอ้ย!!!! ไอ้เด็กเวรนั้นหายไปไหน ทำไมจู่ๆมันถึงหายไปได้!!! " เซินถู่ เจียงยืนหยุดอยู่เหนือโรงเตี๊ยมหรูหรา ขณะที่กวาดสายตาไปรอบๆ แต่เขาก็ไม่พบแม้แต่ เงาของชููเฟิง พวกเขาจึงตื่นตระหนกอย่างมาก เพราะรู้สึกว่าติดกับของ ชูเฟิง



      " สวรรค์  . . . . ที่นี้มันดูคุ้นเอามากๆ หรือว่า . . . เป็นโรงเตี๊ยมที่เราแวะพักในตอนแรก ที่เรามาถึงทะเลตะวันออก ? "หลังจาก เซินถู ไฮ่ สังเกตุรอบๆ เขาก็เอะใจขึ้นมา



     " จริงด้วย!!! ผู้คนที่นี่หายไปไหนกันหมด อีกอย่างมันก็หรูหราอย่างมากแต่ทำไมมีสภาพแบบนี ? ต้องมีอะไรเกิดขึ้นที่นี่อย่างแน่นอน " เซินถู่ เจียง ได้ยินคำพูดของ เซินถู่ ไฮ่ เขาก็พบว่ามันคือโรงเตี๊ยมที่พวกเขาเคยพักเมื่อก่อนจริงๆ



* * ปึ้งง ปึ้งง  * * ที่ใจกลางบริเวณโรงเตี๊ยม มีเสียงแปลกๆค่อยดังออกมาเป็นระยะๆ



       " เสียงมาจากทางนั้น ไปดูกันเถอะ " ได้ยินเสียงแปลกๆ เซินถู่ เจียง และ เซินถู่ ไฮ่ ก็มีท่าทางเปลี่ยนไป พวกเขาคิดว่าเสียงตรงนั้นคือ ที่ชูเฟิงใช้ซ่อนตัว



      " นี่มันอะไรกัน ? " แต่เมื่อทั้งสองคนพุ่งเข้ามา ก็พบสิ่งที่เป็นต้นเสียง พวกเขาตอนนั้นแทบจะอาเจียน จึงรีบปิดปากและจมูกทันที



เพราะสิ่งที่อยู่ภายใต้พวกเขา เป็นบ่อขี้ขนาดใหญ่ ในนั้นมีอะไรบางปนอยู่ในขี้ และมันคือที่มาของเสียงนั้น ในเวลาเดียวกัน ก็มีกลิ่นที่ชวนอ้วกพวยพุ่งขึ้นมาอย่่างรุนแรง



*** บู้มมม *** ทันใดนั้นภายในบ่อขี้ ก็ระเบิดออกมา ในเวลาเดียวกัน ภูเขาขี้ก็เกิดการปะทุ จนพุ่งกระจายขึ้นสู่ท้องฟ้า



      " บ้าเอ้ยย!!! " เมื่อพวกเขาเห็นสะเก็ดภูเขาขี้ สีเหลืองเข้ม พุ่งเข้ามาจะอัดใส่หน้า เซินถู่ เจียง และเซินถู่ ไฮ่ ก็พยายาม ใช้ทักษะทางกายที่แข็งแกร่งหลบไปด้านข้าง เพื่อหลีกเลี่ยงการเข้าปะทะกับทุเรียนบูด



      " ฮ่าๆ ในที่สุดข้าก็ออกมาได้สักที!!! "



แต่ขณะที่เขาทั้งสองโดดหลบขี้ได้พ้น ก็มีเสียงที่มีความสุขของใครบางคนดังขึ้นมา อย่างร่าเริง เหมือนกับเขารอดพ้นภัยพิบัติ ในตอนนั้นทั่วท้องฟ้าเต็มไปด้วยขี้กระจายเกลื่อนกลาด เมื่อเขาหันไปมองต้นเสียง เซินถู่ เจียง และ เซินถู่ ไฮ่ ตกใจจนพูดไม่ออก ขนาดจนต้องขยี้ตาตัวเองอย่างรวดเร็ว เพราะพวกเขาไม่อยากจะเชื่อว่าจะมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นต่อหน้าของพวกเขา



พวกเขานั้นพบว่าคนที่กำลังหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เป็นคนที่พวกเขารู้จักเป็นอย่างดี เขาคืออัจฉริยะอันดับหนึ่งของ ราชวงศ์เซินถู่ เซินถู่ หลาง



      " พี่เซินถู่ หลาง เป็นท่านจริงๆหรอ!!! " เซินถู่ เจียง และเซินถู่ ไฮ่ ถามด้วยอารมณ์ที่ไม่อยากจะเชื่อ จนต้องตะโกนออกไปพร้อมๆกัน



       " เสี่ยวเจียง เสี่ยวไฮ่ ? เจ้าทั้งสองมาทำอะไรแถวนี่ ? " เห็น เซินถู่ เจียงและเซินถู่ ไฮ่ สีหน้าของเซินถู่ หลาง ก็เปลี่ยนไปอยากมาก



       " ท่านพี่เราควรถามท่านมากกว่า  . . . .  .ว่าทำไมท่านถึงไม่เข้าทดสอบสำนักสี่คาบสมุทร แล้วทำไมท่านถึงเข้าไปอยู่ในนั้นได้ ? " เซินถู่ เจียง ชี้ไปที่บ่อขี้ พร้อมตอบกลับด้วยคำถาม


      " เฮ้อ เรื่องมันยาว แต่แท้จริงเป็นเพราะข้านั้นโชคร้าย " ได้ยิน เซินถู่ เจียงถามเรื่องนั้น เซินถู่ หลาง ก็ไม่ได้ปิดบังอะไรเขา พร้อมกับบอกเรื่องราวว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา



       " ดังนั้น ท่านจึงมีสภาพอย่างที่เห็นนี่สินะ " หลังจากทราบเรื่องทั้งหมดว่าทำไม เซินถู่ หลางถึงได้ติดอยู่ในบ่อขี้ โดยที่เขาไม่สามารถขัดขืนได้ สองพี่น้อง เจียง ไฮ่ ก็งงๆ เพราะรู้สึกว่ามันน่าเหลือเชื่อ



เพราะพวกเขาล้วนแต่เข้าใจความแข็งแกร่งของ เซินถู่ หลาง เป็นอย่างดี เขาเป็นถึงอัจฉริยะอันดับ 1 ในรอบหลายร้อยปี ของประวัติศาสตร์ราชวงศ์เซินถู่ ซึ่งมันไม่ใช่เรื่องเกินจริง จนพวกรู้สึกว่า หากเซินถู่ หลาง มีส่วนร่วมในการทดสอบเข้าสำนักสี่คาบสมทร เขาอาจจะกลายเป็นคนที่มีชื่อเสียงในสำนัก หรือบางทีเขาอาจจะกลายเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในการทดสอบ



แต่ปัจจุบัน มีคนที่แข็งแกร่งกว่า เซินถู่ หลาง ขณะที่คนคนนั้นอายุน้อยกว่า ทำไมเขาจึงจะไม่ประหลาดใจ ?



        " เอ้อ!! เสี่ยวเจียง เสี่ยวไฮ่ เวลานี้การทดสอบสำนักสี่คาบสมุทรจบแล้วใช่มั้ย ? ทำไมเจ้าถึงไม่อยู่ที่สำนักล่ะ แล้วพวกเจ้ามาทำอะไรแถวนี้ " เซินถู่ หลาง ซอกแซกถาม



       " ยิ่งพูดยิ่งหน้าเจ็บใจ เดิมเราไล่เด็กคนหนึ่งมา แต่ใครจะคิดว่าเมื่อมาถึงนี้ มันจะหายตัวไป " เซินถู่ เจียง กล่าวด้วยความโกรธแค้น ซึ่ง เซินถู่ ไฮ่ เองก็รู้สึกเช่นเดียวกันว่าพวกเขาอาจจะถูกหลอกให้ตามมา



       " เสี่ยวเจียง เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ? บอกข้ามาเร็ว " เห็นความโกรธแค้นของพวกเขา เซินถู่ หลาง รู้สึกว่าน้องชายของเขาคนอาจจะไปทำอะไรผิดมา



เซินถู่ เจียง และ เซินถู่ ไฮ่ ไม่ได้ปิดบังใดๆ พร้อมกับเล่าเหตุการณ์โดยคร่าวๆให้กับ เซินถู่ หลาง ฟัง



       " นี่มันก็ผิดปกติจริงๆนั้นแหละ ไม่รู้ว่าก่อนว่าจะมีใครกล้ารังแกน้องชายของข้าเช่นนี้ " แน่นอนหลังจากที่ทราบเรื่องทั้งหมด เซินถู่ หลาง ก็โกรธแค้นร่วมกับน้องชายของเขา จากนั้นเขามือตบลงมาที่หน้าอกจนขี้ตามเสื้อผ้ากระเด็น เพื่อให้คำมั่น " เสี่ยวเจียง เสี่ยวไฮ่ ไม่ต้องกังวล ฟังจากที่เจ้าพูดมา เขาคงจะหนีไปได้ไม่ไกลนัก ข้าจะช่วยพวกเจ้าค้นหาเจ้าเด็กนั้นด้วยพลังทั้งหมดของข้่า ดูสิว่ามันจะหนีพ้นไปจากเงื่อมมือข้าได้ไม๊ "  



        " เยี่ยมเลย!!! พี่ใหญ่ หากท่านลงมือเอง มันหรือจะหนีรอดเงื่อมมือท่านไปได้ ข้าจะไปบอกอาวุโสสำนักสี่คาบสมุทรให้รับท่าน หากไม่มีท่านสำนักคงไม่มีวันได้ดี ฮ่าฮ่าฮ่า " ตอนนั้น เซินถู่ เจียง เซินถู่ ไฮ่ที่เป็นศิษย์หลักรับปากทำหน้าที่ผสานงาน ซึ่งบนใบหน้าของพวกเขาตอนนั้นเต็มไปด้วยความยินดีและความตื่นเต้น 



        " ไม่ต้องตามหาข้าให้เมื่อย ข้าอยู่ที่นี่แล้ว " *** โฮ่กกก *** ในตอนนั้นจู่ๆก็มีเสียงดัง ระเบิดขึ้นกลางอากาศ จากนั้นก็มีเสียงคำรามของมังกร ตามมาติดๆ



ในตอนนั้นพวกเขาพบว่าบนท้องนภา ที่เต็มไปด้วยหมู่เมฆาพัดผ่านโดยสายลม มีมังกรสีฟ้าขนาดใหญ่ ดูน่าเกรงขาม ปรากฏอยู่ ณ ตรงนั้น



บนศีรษะของมังกรฟ้าตัวนั้น มีคนยืนอยู่ และคนๆนั้นจะเป็นใครไม่ได้นอกซะจาก ชูเฟิง



       " ชูเฟิง แกกล้ามากนะที่มาปรากฏตรงหน้าเรา "



       " พี่ใหญ่ มันนี้แหละ ที่ทำให้เราอับอายต่อหน้าผู้คนจำนวนมาก วันนี้ท่านจะช่วยพวกเรา สี่งสอนบทเรียนให้กับมัน!!! " เมื่อพวกเขาเห็น ชูเฟิง เซินถู่ เจียงและเซินถู่ ไฮ่ ดีใจอย่างสุดๆ



แต่เมือพวกเขาโยนสายตาไปที่ เซินถู่ หลาง ที่ถูกทรมาน ทรกรรมโดยชูเฟิง ใบหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนแปลงไปพร้อมกับตะโกนถามด้วยน้ำเสียง ตื่นตระหนก " พี่ใหญ่ ท่านเป็นอะไรไป ! ! ? "


ReaDMGA
//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
A : มันนี้แหละ จับกูขังไว้บ่อขี้ คงอยากจะพูดแบบนี้สินะ!!!

B : ฮ่าๆๆ สะใจเป็นบ้า พี่น้องเซินถู่ ที่ชอบอวดอ้างพี่ชายหนักพี่ชายหนา คราวนี้แหละจะได้รู้สักที ว่าพี่ชายมืงก็ไม่สามารถคุ้มกะลาหัวมืงได้

A : ชูเฟิงแม่งก็โรคจิต ลากน้องที่ภูมิใจในตัวพี่ชาย มาดูสภาพที่น่าอนาถ แบบนี้!!!

C : ก็พระเอกมันเชี้ย นิสัยไม่ดี มุทรุ ทำอะไรเกินตัว ชอบคิดว่าตัวเองเก่งที่สุด!!!

A : พี่เฟิงไม่เคยคิดว่าตัวเองเก่งสุด แต่แค่ไม่ถอยให้ใคร ถอยก็เหมือนแพ้ แพ้ก็คือการสูญสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง ตราบใดที่ใจพีเฟิงไม่ยอมแพ้ คำว่าแพ้ก็จะไม่มีสำหรับพี่เฟิง รู้ไว้ซะด้วย!!!

B : โอ้ว พูดได้ดี!!!

A4 : ถูกต้อง สถานการณ์มันบังคับให้พระเอกยอมแพ้ไม่ได้ ใจอ่อนไม่ได้ ซึ่งบทเรียนมันก็มีให้เห็นแล้วอยู่หลายครั้ง พลาดนิดเดียว จุดจบจะเหมือนพ่อบุญธรรมของ ชูเฟิง ดังนั้น พระเอกทำไรต้องเด็ดขาด คิดถึงผลลัพธ์ที่ตามมา ชูเฟิงไม่เคยคิดว่าตัวเองเก่งสุดเลยสักครั้ง มันมีแต่อยากจะเก่งขึ้น เก่งขึ้น ดังนั้น RIP สามพี่น้อง เซินถู่