วันศุกร์ที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2559

บทที่ 586 - ชูเฟิงเข้าสู่การประลอง


         “ฮึ่ม ผู้เชื่อมต่อโลกวิญญาณชุดม่วงงั้นหรือ ข้าไม่เชื่อหรอกว่าเจ้าจะทำลายดาบยักษ์ของข้าได้”



หลังจากที่เขารู้ว่าพลังฝ่ายตรงข้ามเหนือกว่าเขา เย่ว์เหลาก็ยังไม่ยอมแพ้และใช้พลังทั้งหมดในการวางรุปแบบ 



ในตอนนั้นก่อให้เกิดดาบสีฟ้าขนาดยักษ์ยาว 9 เมตร และ ขยายขึ้นถึง10เมตร แม้แต่พลังของมันก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ



แต่ ท่านกู๋ ก็ไม่ได้กลัวมัน เขายิ้มอย่างเย้ยหยัน



       “ขยาย!”



ในตอนนั้น ท่านกู่ก็ตะโกนเสียงดังลั่น อำนาจวิญญาณตรงหน้าเขาหมุนตัวอย่างรวดเร็ว เกิดสัญลักษณ์นับไม่ถ้วนภายในนั้น มันช่างงดงามและสบายตามาก และยังมีพลังที่ซ่อนเร้นอยู่อีก



*ตูม*



เมื่อดาบของ เยว์เหลาเข้ามาใกล้ท่านกู่ก็เกิดแรงระเบิดจากรูปแบบวิญญาณสีม่วง ในตอนนั้นรูปแบบสีม่วงก็ได้กลายเป็นมือขนาดยักษ์และจับดาบเอาไว้



มันเป็นมือขนาดยักษ์ที่คล้ายมือของยักษ์ นอกจากนี้มันยังรวดเร็วและแข็งแกร่งมาก มุนจับดาบสีฟ้านั่นไว้และและบีบมันจนทำให้ดาบขนาดยักษ์แตกเป็นเสี่ยงๆ 



*ฟุ่บ* หลังจากดาบยักษ์ถูกทำลายเย่ว์เหลาก็ได้รับผลกระทบอย่างหนัก เขากระอักเลือดออกมาเต็มเสื้อผ้าไปหมดจากนั้นขาของเขาก็ทรุดลงบนพื้น และ พลังของเขาก็ลดลง ถ้าไม่ได้คนจากตระกูลหลี่ในตอนนั้นเขาอาจจะล้มฟาดพื้นไปแล้วก็ได้



เยว์เหลานั้นพ่ายแพ้ และได้รับบาดเจ็บสาหัสต่อจากนั้นก็มีเสียงร้องดังออกมาจากรูปแบบวิญญาณชุดม่วง มือขนาดยักษ์นั้นเติบโตขึ้น ภาตใต้สายตาผู้คนนับไม่ถ้วน ก็ได้เห็นสัตว์ประหลาดขนาดยักษ์เดินออกมา



สัตว์ประหลาดตัวนี้มีร่างกายสีม่วง มันเกิดจากรูปแบบวิญญาณ มันมีรูปร่างเป็นมนุษย์แต่หน้าเป็นสัตว์ สูงกว่า 10 เมตร กลิ่นอายของมันแข็งแกร่งมาก พลังของมันก็ไม่ธรรมดา เพราะมันถูกสร้างโดยรูปแบบวิญญาณ ซึ่งมันเหมือนของจริงมาก ถ้ามันมีปัญญา มันจะสร้างความกลัวให้ผู้คนอย่างมาก



       “แข็งแกร่งจริงๆ เขาได้แสดงให้เห็นรูปแบบวิญญาณที่มีประสิทธิภาพ.” เมื่อเห็นสัตว์ประหลาดตัวนั้นผู้คนล้วนตื่นตระหนกไปกับรูปแบบของท่านกู่



      “พี่ชาย ดูเหมือนว่าคนที่รับผิดชอบในการเปิดสมบัติครั้งนี้น่าจะเป็นตระกูลหม่าของข้า.” ในตอนนั้นผู้นำตระกูลหม่าก็พูดขึ้นใบหน้าของเขานั้นเต็มไปด้วยรอยยิ้ม



      “ฮ่าฮ่า ดีดีดี น้องชาย เจ้าเจอคนที่น่าสนใจเสียจริง ข้าเห็นความพยายามของเจ้าแล้ว น้องชายขอบคุณมากสำหรับความพยายามของเจ้า.”



แม้ผู้นำตระกูลหลี่จะไม่พอใจ แต่เขาก็หัวเราและพูดออกมา เขาและผู้นำตระกูลหม่านั้นเดินไปหน้าท่านกู่ และเตรียมจะวางหินในมือของพวกเขา



แม้ว่าผู้นำตระกูลหลี่จะไม่ได้กังวลอะไรแต่คนในตระกูลหลี่นั้นใบน่าของเขาได้เปล่ยนเป็นน่าเกลียดมาก พวกเขารู้สึกเศร้าใจกับการพ่ายแพ้นี้มาก



มันเป็นเพราะความพ่ายแพ้ของเยว์เหลานั้นเปรียบเสมือนความพ่ายแพ้ของตระกูลหลี่ และนั่นทำให้พวกเขาอับอายมาก



       “ท่าน กู่ท่านมีความสามารถยิ่งนัก แต่ข้านั้นก็ได้เรียนรู้รูปแบบวิญญาณมาบ้าง ถ้าท่านจะช่วยชี้แนะให้ข้าจะได้หรือไม่” แต่ในตอนนั้น ก็มีเสียงดังมาจากคนตระกูลหลี่



       “ใครกัน” หลังจากได้ยินเสียงนั้นทุกคนต่างรู้สึกตกใจและมองไปที่เจ้าของเสียงทันที



และเมื่อ พวกเขาได้เห็นเขา ก็ต้องตกใจอย่างหนัก เพราะเจ้าของเสี่ยงนั้นเป็น ชายวัยกลางคนน่าตาหล่อเหลา ที่กำลังเดินออกมาจากฝูงชนตระกูล หลี่ เขาคือชูเฟิงที่ปลอมตัวเป็น หวู่ฉิงนั่นเอง



        “หวู่ฉิง เจ้ากำลังทำอะไร เจ้าอยากตายหรือ รีบกลับมาเร็วเข้าอย่าออกไปเสียหน้าเลย!”



        “บัดซบ เจ้านี่จะทำให้ชื่อเสียงพวกเราเสียหาย แม้แต่เยาว์เหลายังถูกท่านกู่จัดการได้ เขายังจะกล้าเสนอหน้าออกไปอีก”



        “อ้า ในตอนนี้ตระกูลหลี่ของข้านั้นช่างน่าอับอายเหลือเกิน.”



หลังจากเห็นว่าชูเฟิงเป็นคนก้าวออกมา ทุกคนต่างรู้สึกเสียใจมาก บางคนใช้ข้อความทางจิตของชูเฟิง บอกให้เขากลับพวกเขาไม่ต้องการให้ชูเฟิงสร้างความอับอายให้ตระกูลหลี่



แต่จริงๆแล้วไม่มีใครรู้ว่าทำไมชูเฟิงถึงทำท่าทางเช่นนั้น แม้ หลี่ชาน และผู้นำตระกูลหลี่ที่รู้จักชูเฟิง ก็ขมวดคิ้วแน่น พวกเขาไม่รู้จักชูเฟิงดีนัก เขารู้แค่ว่าเป็นคนที่อยู่ในระดับ 8 อาณาจักรสวรรค์จะสามารถจัดการกับท่านกู๋ได้อย่างไร



       “สหาย เจ้าช่างกล้ายิ่งนัก เจ้ามีนามว่าอะไร” ท่าน กู่ ยิ้มแล้วพูดออกมา



       “ข้าชื่อ หวูฉิง.” ชูเฟิงตอบกลับทันที



        “อ้า หวู่ฉิงหรือ สหายหวู่ฉิง เจ้าต้องการประลองรูปแบบวิญญาณกับข้าใช่หรือไม่” ท่านกู่ เย้ยหยัน 



        “อย่าบอกนะว่าท่านไม่กล้า” ชูเฟิงตอบกลับด้วยน้ำเสียงเย็นชา



        “ฮ่าๆ อย่าล้อเล่นไปหน่อยเลย เจ้าคิดว่ากล้าไม่กล้า คิดว่าข้ากลัวเจ้าอย่างนั้นหรือ”



        “ตั้งแต่เจ้าก้าวออกมา ข้าก็จะตอบสนองให้กับเจ้า แต่ความต่างระหว่างเรานั้นมากเดินไป ถ้าข้าโจมตีก็เกรงว่าเจ้าจะบาดเจ็บสาหัส.”



       “ดังนั้นข้าไม่โจมตีเจ้า ถ้าเจ้าต้องการจะชนะข้า ก็เอาเลยใช้พลังทั้งหมดของเจ้าโจมตียักษ์ของข้า ถ้าทำให้มันขยับได้เจ้าก็ชนะไป.”ท่านกู่ยิ้มทองชูเฟิง ด้วยสายตาเหยียดหยาม



        “โอ้ว ท่านผู้จริงหรือ ถ้าข้าสามารถทำให้มันสั่นได้ข้าจะชนะอย่างนั้นสินะ” ชูเฟิงถามกลับเสียงดังด้วยน้ำเสียงเหลือเชื่อ 



        “แน่นอน ข้าเป็นคนรักษาคำพูด สหาย หวูฉิง อย่าคิดว่าข้าดูถูกเจ้าข้านั้นแค่อยากให้เจ้าปลอดภัยมันไม่มีทางเลือกแล้ว.” ท่านกู่พูด



       “ถ้าอย่างนั้นก็ต้องขอบคุณสำหรับน้ำใจท่านจริงๆ.” จากรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นเย็นชาชูเฟิงกลางแขนออก และเหวี่ยงมัน ก็ให้เกิดสัญลักษณ์นับไม่ถ้วนพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า



ความเร็วของชูเฟิงนั้นสุดยอดมาก ทำให้ผู้คนเห็นมือของเขาไม่ชัดเจน เขาสามารถเห็นได้เพียงภาพซ้อนของแขนนับไม่ถ้วนด้านหน้าพวกเขา



ในสถานการณ์เช่นนี้ โดยมีชูเฟิงเป็นจุดศูนย์กลาง ทุกอย่างๆรอบๆตัวเขาก็เริ่มเปลี่ยนไปในตอนแรกเกิดเสียงระเบิด จากนั้นโลกก็สั่นไว้ และสุดท้ายหินก็เริ่มแตกออกจากกัน และแม้แต่ลมรอบๆเขาก็ได้ก่อตัวเป็นลมหมุน

ReaDMGA
/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////