วันเสาร์ที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2559

บทที่ 589 - หง เซียง


       " นี้มันเกิดไรขึ้น ? "



ในตอนนั้น ชูเฟิง พบว่า เขายังคงอยู่ที่เดิมภายในหุบเขา ซึ่งทิวทัศน์รอบๆตัวเขาไม่ได้เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย แต่ที่แปลกคือ ทุกคนที่เข้ามาในหุบเขา ไม่ว่าจะคนของตระกูลหลี่หรือตระกูลหม่าล้วนแต่หายไป



ในปัจจุบันมีแค่เขาและชายวัยกลางคนที่สวมชุดธรรมดา ยืนหันหลังเอาไว้ไคว้ ที่อยู่บริเวณหุบเขา



เมื่อสายลมพัดเฉียดร่างของเขาผมสีดำดั่งหมึกกับเสื้อผ้าของเขาปลิวไสวไปตามกระแสลม ชูเฟิงรู้สึกว่าพลังของเขานั้นไม่ใช่สิ่งที่เขาสามารถจะสัมผัสได้



        " เจ้าไม่ใช่คนของตระกูลหลี่ หรือคนจากตระกูลหม่า " ทันใดนั้นเองเมื่อชายคนนั้นก็หันหน้ามา ซึ่งในตอนนั้น ชูเฟิงก็ได้เห็นใบหน้าของเขา



ใบหน้าของเขาธรรมดามากๆ และเสื้อผ้าของเขายังเรียบง่าย เขาเหมือนกับคนธรรมดาๆทั่วๆไป แต่มีหนึ่งสิ่งที่บอกว่าเขาไม่ธรรมดาคือระหว่างคิ้วของเขา ซึ่งมันมีลักษณะท่าทางไม่เหมือนกับคนธรรมดา เขาดูเหมือนกับผู้ที่สืบเสื้อสายของเทพ ดูทรนงและองอาจ เขาคงจะเป็นผู้เชี่ยวชาญที่มีบางอย่างพิเศษ



ซึ่งชูเฟิงไม่คิดว่า เขานั้นจะเป็นแค่ภาพลวงตา



ผู้ชายคนนั้นทำหน้าจริงจัง เหมือนดั่งจิตแห่งความรอบรู้ ทำให้เขาดูเหมือนคนจริงๆอย่างมาก แต่เมื่อคิดถึงความเป็นจริงในปัจจุบัน เขานั้นน่าจะเป็นภาพลวงตา แต่ความจริงทุกสรรพสิ่งล้วนไม่แน่นอน สิ่งที่เขาคิดว่าไม่จริงอาจจริงก็ได้



เขาจะเป็นอะไรก็ไม่อาจคาดเดา แต่เขาดูเหมือนกับผู้เชี่ยวชาญลึกลับที่บรรพชนตระกูลหลี่และตระกูลหม่าเคยช่วยไว้เมื่อ 500 ปีก่อน



        "  อาวุโส จริงๆแล้วข้านั้นไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของตระกูลหลี่ หรือ ตระกูลหม่า ข้าคือผู้ช่วยที่ได้รับเชิญจากตระกูลหลี่ รับผิดชอบเรื่องการเปิดสมบัติที่ท่านได้เคยทิ้งไว้ " ชูเฟิงตอบเขาไปตรงๆ เพราะฝ่ายตรงข้ามเขานั้นเป็นคนที่เปี่ยมไปด้วยอำนาจ แม้เขาอาจจะเป็นจิตส่วนที่เหลือเมื่อ 500 ปีก่อน แต่ถ้าหากเขาต้องการจะฆ่าชูเฟิง แน่นอนว่ามันง่ายยิ่งกว่าปัดฝุ่นที่เกาะอยู่บนไหล่



        " ข้านั้นได้ทิ้งสิ่งต่างๆไว้ให้พวกเขามากมายแม้กระทั้งสองอำนาจพลังวิญญาณที่แสนวิเศษ ขนาด 500 ปีผ่านมาแล้ว พวกเขาก็ไม่สามารถเป็นผู้เชื่อมต่อโลกวิญญาณที่ดีได้ ถึงขนาดต้องพึ่งพาคนนอกงั้นหรอ ? " หลังจากได้ยินคำพูดของชูเฟิง ผู้เชี่ยวชาญลึกลับกล่าวออกมาอย่างหมดหนทาง



        " ยังไงก็ตาม มันก็เป็นเพราะผู้สืบทอดของพวกเขานั้นไร้ความสามารถซึ่งมันก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับข้า และหนี้ที่ติดค้างข้าก็ชดใช้ให้พวกเขาไปแล้วเมื่อ 500 ปีก่อน" ผู้เชี่ยวชาญลึกลับเหมือนจะผิดหวังกับทายาทตระกูลหลี่ และทายาทตระกูลหม่า หลังจากที่เขาถอนหายใจเขาก็เงยหน้าขึ้นอีกครั้ง มองชูเฟิงและถามว่า " หนุ่มน้อย เจ้าชื่ออะไร ? "



ได้ยินคำพูดนั้น หัวใจของชูเฟิงบีบรัดเข้ามาทันที ผู้ชายที่สามารถมองผ่านหน้ากากที่เขาแปลงเปลี่ยน และรู้ว่าแท้จริงนั้นเขายังเป็นแค่เด็กหนุ่ม


  
        " อาวุโส ข้าน้อยชื่อ ชูเฟิง " หลังจากที่เขามองชูเฟิงได้ทะลุปุ่โป่ง ชูเฟิงก็ไม่กล้าปิดบังใดๆ  เขาเลยคิดจะบอกชื่อจริงๆของเขาไป



        " ชูเฟิง เจ้านั้นช่างเป็นคนมีความสามารถยิ่งนัก หากเป็นทะเลตะวันออกเมื่อ500ปีก่อน เจ้าคงจะเป็นอัจฉริยะที่หาใครเทียบ จนแผ่นดินนี้คงไม่เพียงพอสำหรับความสามารถของเจ้า "



       " อย่างไรก็ตาม แทนที่จะปล่อยให้สมบัติเหล่านี้ตกเป็นอยู่กับคนธรรมดาๆ ทำไมไม่มอบให้คนที่มีค่าคู่ควร จริงหรือเปล่า บางทีวันหน้า ในดินแดนสงครามศักดิ์สิทธิ์พวกเราอาจจะได้พบกัน " ผู้เชี่ยวชาญลึกลับยิ้มและกล่าว



       " อาวุโส  ท่านอยู่ที่ดินแดนสงครามศักดิ์สิทธิ์งั้นหรอ ?!!! " ได้ยินคำพูดเหล่านนั้น ชูเฟิงถึงกับยืนอึ้งเพราะเขาเข้าใจความหมายของพูดนั้นได้เป็นอย่างดี  ไม่เพียงแต่เขานั้นจะอยู่ในสถานที่แห่งนั้น เขายังมีชีวิตอยู่อีกด้วย เขาไม่เพียงแต่จะมีชีวิตรอดมาจากเมื่อ 500 ปีก่อน เขายังสามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อีก รวมๆแล้วเขาก็คงเป็นคนที่มีอายุขัยมากกว่า 500 ปี !!!



       " โอ้ว ข้านั้นมาจากดินแดนสงครามศักดิ์สิทธิ์ และหลงเข้ามาทีแห่งนี้เมื่อ 500 ปีที่แล้ว แต่เจ้าไม่ต้องตกใจไป พลังงานธรรมชาติในดินแดนสงครามศักดิ์สิทธิ์นั้นจะแตกต่างไปจากที่อื่นๆ อายุขัยเฉลี่ยของคนที่นั้น ไม่ใช่น้อยๆ ตราบใดที่เขาได้เข้าสู่อาณาจักรราชันย์สงครามและอาศัยทรัพยากรจำนวนมากในการยึดชีวิต มันไม่ยากเลยที่จะมีอายุมากกว่า พันปี "



       " ในอนาคต หากเจ้าสามารถก้าวเข้าสู่ดินแดนสงครามศักดิ์สิทธิ์ เจ้าก็จะได้เห็นทุกสิ่งทุกอย่าง ข้ารับรองได้ว่าเจ้าต้องชอบที่นั้น เพราะสถานที่แห่งนั้นมันเหมาะสำหรับเจ้า "



       " และหากเจ้ามาถึงดินแดนสงครามศักดิ์สิทธิ์ เจ้าสามารถมาพบข้าที่ป่าไผ่สะบั้นพฤกษา จำไว้ ข้ามีนามว่า หง เซียง" ชายลึกลับยิ้มและกล่าว เห็นได้ชัดว่าเขาถูกใจชูเฟิงไม่ใช่น้อย

      " อาวุโส หง เซียง ขอบคุณสำหรับคำเชิญของท่าน หากวันหน้า ข้าได้มีโอกาสไปเยือนที่ดินแดนสงครามศักดิ์สิทธิ์ ข้าจะไปเยี่ยมท่าน " ชูเฟิง จดจำชื่อของเขาพร้อมกับตกปากรับคำ เพราะเมื่อเขาก้าวเข้าสู่ดินแดนสงครามศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งที่นั้นมีคนเต็มใจยอมช่วยเหลือเขาในสถานที่ลึกลับและเต็มไปด้วยสิ่งไม่คาดคิด แน่นอนว่ามันย่อมเป็นเรื่องดี



        " ดูจากความสามารถของเจ้าตอนนี้ มันยังเร็วไปที่จะก้าวสู่ดินแดนสงครามศักดิ์สิทธิ์ แต่ยังไงข้าจะคอยเจ้า " หง เซียงพยักหน้าของเขา แล้วกล่าวต่อว่า " ชูเฟิง จงฟังไว้ให้ดี หุบเขาเขี้ยวหมาป่า คือ สถานที่รวบรวมอำนาจพลังวิญญาณ ที่สั่งสมมานับ 500 ปี ข้าพบว่ามันคือสถานที่ของการรับรู้อำนาจพลังวิญญาณ "



       " ปัจจุบันเจ้านั้นได้อำนาจพลังวิญญาณ ที่ข้าทิ้งไว้เบื้องหลัง แน่นอนเพราะเจ้าที่สามารถเปิดที่ซ่อนรูปแบบอำนาจพลังวิญญาณ เมื่อเจ้าเข้าไปยังภายในส่วนลึกของที่ซ่อนเจ้าก็จะได้พบชีพจรการรับรู้อำนาจพลังวิญญาณ "



       " แต่ด้วยเวลา500ปี มันทำให้อำนาจพลังวิญญาณสะสมอยู่พัฒนาขึ้น จึงเป็นธรรมดาที่มันจะมีสติปัญญาเป็นของตัวเองและด้วยจำนวนพลังของมันที่สั่งสม ข้าเดาว่ามันน่าจะมีพลังวิญญาณในระดับ 1 อาณาจักรจ้าวสงคราม "



        " แต่เจ้าไม่จำเป็นต้องกลัวมัน ตอนนั้น เจ้าจะได้รับประโยชน์จากการรับรู้อำนาจพลังแรกเกิด มันเป็นสิ่งที่มีปัญญา ข้าจึงได้วางรูปแบบเอาไว้ ตราบใดที่เจ้าเข้าไป เจ้าสามารถใช้รูปแบบในการควบคุมมันด้วยอำนาจพลังที่ข้ามอบให้ "



       " เอาล่ะ เราคุยกันอยู่ที่นี่ก็นานพอสมควร เวลาของมันก็จะหมดแล้วด้วยสิ ข้าจะสลายรูปแบบทางเข้าทันที "



      " หากเรามีวาสนาต่อกัน ไว้เราพบกัน ณ ที่ดินแดนสงครามศักดิ์สิทธิ์ " เมื่อคำพูดนั้นสิ้นสุด ร่างของผู้เชี่ยวชาญลึกลับก็กลายเป็นเส้นแสงสีรุ้ง พุ่งทะยานไปบนท้องฟ้า พร้อมกับหายไป ทันใดนั้นทิวทัศน์รอบๆตัวของเขาก็เปลี่ยนไป



      " ป่าไผ่สะบั้นพฤกษา!! " ตอนนั้น ชูเฟิงหลับตาลง และจดจำชื่อสถานที่และนามของผู้เชี่ยวชาญลึกลับเอาไว้ในหัวใจ 



แม้ว่าพวกเขาจะเพิ่งพบกันเพียงครั้งเดียว แต่เนื่องจากผู้เชี่ยวชาญมอบทุกอย่างที่นี่ให้กับเขา มันอาจนับได้ว่าเขานั้นได้ช่วยเหลือชูเฟิง ซึ่งชูเฟิงไม่ได้หวังว่าผู้เชี่ยวชาญคนนั้นจะยอมช่วยเขา แต่ในอนาคตชูเฟิงนั้นต้องตอบแทนเขา ด้วยการไปเยี่ยมเยียนในสักวัน เพราะเขาดูชอบชูเฟิงเอามากๆ



       " หวู่ฉิง เกิดอะไรขึ้นกับเจ้า ? เจ้าสบายดีใช่มั้ย ? "



ผ่านไปครู่หนึ่ง ชูเฟิงก็ได้ยินเสียงที่ดูรีบร้อนและแสนเป็นกังวล ดังเข้ามาที่หูของเขา เมื่อลืมตามองเขาก็พบ ผู้นำตระกูลหลี่พร้อมเหล่าบริวาร และผู้นำตระกูลหม่าพร้อมเหล่าบริวาร วิ่งเข้ามาล้อมรอบตัวของเขาเป็นวงกลมขณะที่จ้องเขม็ง 



เขาที่ต้องเผชิญกับความแตกตื่นของฝูงชน ชูเฟิงจึงยิ้มเบาๆและกล่าวกับสองผู้นำ " ใต้เท้า ไม่ต้องห่วง เขารู้วิธีเปิดมันแล้ว "



หลังจากพูดจบ ชูเฟิงก็เริ่มวาดสัญลักษณ์ ทันใดนั้นแสงสีทองก็ปรากฏขึ้นบนหน้าผากของเขา หลังจากที่มันปรากฏ มันก็พุ่งกระจายออกจากหน้าผากของเขา และเข้าครอบคลุมทั้งร่างของ ชูเฟิง



แต่นั้นมันยังไม่จบ รูปแบบมันยังคงวิ่งอยู่รอบๆไปตามร่างกายของเขาลงสู่พื้นดิน แล้วแผ่ขยายออกไปดั่งเส้นใยแมงมุม พริบตามันก็กระจายไปทั่วทั้งหุบเขา



* ครื่น ครื่น ครื่น * เสียงแผ่นดินไหว



ตอนนั้นแสงสว่างกระจายตามพื้นทั่วทั้งบริเวณหุบเขาและมันก็เกิดเสียงที่ดังกึกก้อง พื้นมันสั่นไหวแปลกๆเหมือนโลกกำลังจะฉีก ทันใดนั้นก็มีทางเข้าสี่เหลี่ยมที่ดูพิเศษปรากฏขึ้นมาตรงใจกลางของหุบเขา

ReaDMGA
//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////