วันอังคารที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2560

บทที่ 631 – น่าสังเวช

     “ฮ่าๆ !!”



     “ข้าคือใครน่ะรึ !! ข้าก็คือ หยวน รู่ว !!”



     “อย่าบอกนะว่าเจ้าจำข้าไม่ได้ !!” ร่างกายของ หยวน รู่ว ทำท่าบิดไปมา



     “เจ้าไม่ใช่ หยวน รู่ว !! เจ้าเป็นใครกันแน่ !?” ชูเฟิง เชื่อว่านี่ไม่ใช่ หยวน รู่ว อย่างแน่นอน อย่างน้อยน้ำเสียงของนางก็ไม่เหมือนกับน้ำเสียงของ หยวน รู่ว ที่เขาเคยได้ยิน



     “ชูเฟิง ทำไมเจ้าพูดแบบนั้นล่ะ !! เจ้าจำสิ่งที่ทำกับข้าไว้ในอาณาจักรมังกรฟ้าไม่ได้รึ !!” ใบหน้าของ หยวน รู่ว เต็มไปด้วยความไม่พอใจ แต่แววตาของนางกลับเป็นประกายระยิบระยับ



     “เจ้ารู้ว่าข้าคือ ชูเฟิง !!” ชูเฟิง ตกใจอย่างมาก เพราะในตอนนี้เขาได้ปกปิดตัวตนที่แท้จริงของเขาอยู่ แต่คนตรงหน้าของเขากลับรู้ว่าเขาเป็นใคร และรู้แม้กระทั่งเรื่องของเขากับ หยวน รู่ว



     “ฮ่าๆ นี่มันก็แค่หน้ากากธรรมดา มันสามารถหลอกมนุษย์ทั่วไปได้ แต่ไม่อาจหลอกอสูรได้ เพียงข้าเห็นเจ้าในครั้งแรก ข้าก็รู้ว่านั่นคือเจ้า !!” หยวน รู่ว กล่าว พลางยิ้มหยันออกมา



     “เจ้าไม่ใช่ หยวน รู่ว !! เจ้าเป็นใครกันแน่ แล้วเหตุใดจึงต้องปลอมเป็นนาง !?” ชูเฟิง ไม่ใส่ใจต่อคำกล่าวของนาง เขากลับถามออกมาอย่างรุนแรง



     “แน่นอนว่าข้าไม่ใช่ หยวน รู่ว แต่นางก็ได้ถูกข้ายึดร่างนี้มาเป็นเวลานานแล้ว !!”



     “และเหตุผลที่ทำไมนางถึงได้ฉลาดขึ้น นั่นก็เป็นเพราะข้า ด้วยพลังของข้า นางจะกลายเป็นคนที่แข็งแกร่ง !!”



     “เจ้า !! แม้ว่าเจ้าจะเป็นคนปลดปล่อยข้า แต่เจ้ารู้ความลับของข้ามากเกินไป ข้าไม่อาจปล่อยให้เจ้ามีชีวิตต่อไปได้ ถึง หยวน รู่ว จะไม่อยากฆ่าเจ้า แต่นั่นไม่ใช่สำหรับข้า !!” ขณะที่กล่าวนั้น ใบหน้าของนางก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว จิตสังหารถูกปลดปล่อยออกมาอย่างรุนแรงจากร่างกายของนาง



     “ไม่ !!” อย่างไรก็ตาม ในขณะที่จิตสังหารถูกปลดปล่อยออกมานั้น หยวน รู่ว ก็กุมขมับ และตะโกนมาที่ ชูเฟิง “หนีไป !!”



     “นังคนไร้ประโยชน์ เจ้าสาบานว่าจะฆ่าเขาไม่ใช่รึ !! ตอนนี้เขามาอยู่ต่อหน้าของเจ้าแล้ว แต่เจ้ากลับไม่ฆ่าเขา ทั้งยังไปอภัยให้สิ่งที่เขาทำไว้อีก !!” เสียงที่เด่นชัดดังขึ้นมาอีกครั้ง



     “หุบปาก !! เขาไม่ใช่คนที่ทำให้ข้าต้องอยู่ในสภาพเช่นนี้ !! ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าใช้ร่างกายของข้าฆ่าผู้ใดอีกเด็ดขาด !! ข้าจะฆ่าเจ้า !!”



     “ฆ่าข้ารึ !! เจ้าฆ่าข้า ก็เท่ากับฆ่าตัวตาย !! เพียงเพราะมนุษย์ที่ต่ำช้าเช่นนี้ เจ้าคิดจะฆ่าตัวตายเลยรึ !!”



     “เพื่อป้องกันไม่ให้เจ้าฆ่าผู้ใดอีก ข้ายินดีที่จะดับชีวิตตัวเอง !!”



     “หึหึ เจ้ามันใจดีเกินไป แต่น่าเศร้า ร่างกายนี้ไม่ใช่ของเจ้าอีกต่อไป ข้าจะใช้มันเพื่อฆ่าคนที่ทำให้เจ้าต้องแปดเปื้อน !!”



     ทันใดนั้น เสียงจริงของ หยวน รู่ว ก็ถูกยับยั้งเอาไว้ สายตาที่เย็นชา และเต็มไปด้วยจิตสังหาร ก็กลับมาจ้องมองที่ ชูเฟิง “เจ้าสารเลว เจ้ามีเสน่ห์ไม่เลว ถึงทำให้นังโง่นี่กล้าที่จะต่อต้านข้า !!”



     “เจ้าเป็นใคร !? เจ้าทำอะไรกับ หยวน รู่ว !?” ชูเฟิง ไม่ใช่คนโง่ จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เขาสามารถรับรู้บางอย่างได้



     หน้าตาของนางคือ หยวน รู่ว ไม่ผิดแน่นอน แต่ดูเหมือนว่าร่างกายของนางจะถูกครอบครองด้วยบางอย่างที่แข็งแกร่ง และสามารถทำให้ร่างต้นแข็งแกร่งขึ้นได้ อีกทั้งยังสามารถทำให้ หยวน รู่ว เปลี่ยนไปได้



     “มันไม่สำคัญว่าข้าทำอะไรกับ หยวน รู่ว เพราะว่าพวกเราอยู่ด้วยกัน ตายด้วยกัน ข้าคือนาง และนางคือข้า”



     “แต่เจ้าไม่ต้องกังวลไป เพราะการมีตัวตนของข้า ทำให้นางแข็งแกร่งขึ้น และจะกลายเป็นบุคคลที่โดดเด่นเหนือผู้ใดในโลกใบนี้ !!”



     “แต่สิ่งที่เจ้าควรจะกังวลคือตัวเจ้า และสาวน้อยข้างกายเจ้า พวกเจ้าจะต้องตาย และพลังของพวกเจ้าจะถูกข้าดูดซับ !!” แววตาของ หยวน รู่ว เปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน จิตสังหารแผ่กระจายออกมาอย่างรุนแรง ในขณะที่นางกล่าว นางก็พุ่มโจมตีเข้าใส่ ชูเฟิง อย่างรวดเร็ว



     ***** พรึ่บ *****



ในเวลานั้น ประกายแสงจางๆ ก็เปล่งออกมาจากท้องของ หยาน รู่วหยู ชูเฟิง สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่ามันคือสัญลักษณ์บางอย่าง



     “อ๊าาาาาาาาา !!” ทันทีที่สัญลักษณ์นั้นปรากฏขึ้นมา หยาน รู่วหยู ก็กรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด



     พร้อมกันนั้น ร่างกายของ หยวน รู่ว ก็เปลี่ยนแปลงไป เกล็ดสีฟ้าค่อยๆ ปรากฏออกมา และเข้าปกคลุมผิวหนังที่ขาวราวหิมะของนางอย่างรวดเร็ว อีกทั้งช่องว่างระหว่างเกล็ดที่มีอยู่ก็มีขนแซมขึ้น พริบตาเดียวนั้น นางก็กลับไปมีร่างกายเป็นอสูรดังเช่นในอดีตที่ผ่านมา



     ***** ตูมมมมมม *****



     เสียงระเบิดดังขึ้น รูปแบบอำนาจพลังวิญญาณที่ ชูเฟิง วางเอาไว้พลันแตกสลายในทันที แรงระเบิดเข้าปกคลุม ชูเฟิง , เสี่ยวยู่ และอสูรอย่างรวดเร็ว



     “นั่น…เจ้า !!” เมื่อ ชูเฟิง เงยหน้าขึ้นและมองออกไปนั้น เขาก็หวาดผวาอย่างมาก เพราะเขาเห็นได้อย่างชัดเจนถึงบุคคลที่ยืนอยู่บนผิวของน้ำทะเล นั่นก็คือ หย่า เฟย



     “ฮึ่ม !! เจ้าคิดเหรอว่าจะหนีพ้นมือข้าไปได้ !!” ในขณะนั้น หย่า เฟย กำดาบยาวในมือแน่น กระโปรงสีชมพูของนางสะบัดไหวแม้ไม่มีกระแสลม นางไม่ได้ปิดบังจิตสังหารที่รุนแรงเลยแม้แต่น้อย



     “ข้าไม่คิดเลยว่าทักษะของนางจะแข็งแกร่งถึงขนาดนี้ นางสามารถทิ้งสัญลักษณ์ไว้นางร่างกายของ หยวน รู่ว ได้ !!” ในทันทีนั้น ชูเฟิง ก็สามารถมองออกมาว่าเกิดอะไรขึ้น นี่เป็นเพราะ หย่า เฟย ได้ทิ้งสัญลักษณ์ไว้ในร่างกายของ หยวน รู่ว นางจึงสามารถติดตามพวกเขามาได้ทัน



     “โอ้ววววววววว !!” หลังจากมีสภาพร่างกายกลับไปเป็นอสูรนั้น หยวน รู่ว ก็ไม่สามารถพูดออกมาเป็นคำพูดได้อีก หลังจากที่คำรามออกมานั้น นางก็เตรียมที่หนีออกไป



     “เสี่ยวยู่ เลทโก!!” ในขณะเดียวกันนั้น ชูเฟิง ก็คว้าไปที่ข้อมือของเสี่ยวยู่ และเตรียมที่จะหนีเช่นกัน



     “พวกเจ้าคิดจะหนีรึ !! ข้าได้เตรียมการมาแล้ว พวกเจ้าไม่มีทางหนีข้าไปได้ !!”



     เมื่อเห็นเช่นนั้น หย่า เฟย วาดฝ่ามือของนางอย่างรวดเร็ว นางกล่าวออกมาอย่างเยือกเย็น “ผนึก !!”



     พลันสัญลักษณ์ต่างๆ ก็ปรากฏออกมา ผนึกโปร่งใสเข้าสกัดกั้นกลายเป็นกรงขัง ชูเฟิง และคนอื่นๆ เอาไว้ภายในอย่างรวดเร็ว



     “อึก !! ก่อนที่นางจะมา นางได้แอบมาวางรูปแบบฯเอาไว้ก่อนแล้ว !!” ชูเฟิง ตะโกนขึ้นในใจ



     ในขณะนั้น อสูร ที่มีความแข็งแกร่งอย่างมาก แต่ในตอนนี้หลังจากผ่านการต่อสู้มา และมันยังไม่ได้รับการพักฟื้นนั้น มันจึงไม่อาจทำลายรูปแบบนี้ได้



     ส่วนเสี่ยวยู่นั้น แม้ว่าพลังพิเศษของนางจะแข็งแกร่งมาก แต่ด้วยรูปแบบนี้เพียงแค่ขังพวกเขาเอาไว้ โดยที่ไม่ได้ทำอันตรายต่อนาง พลังพิเศษของนางจึงไม่อาจแสดงผลออกมาได้



     ***** ซู่ววววววววว *****



     ในขณะเดียวกันนั้น รูปแบบนั้นก็หดตัวเล็กลงเรื่อยๆ จนเหลือพื้นที่แค่เพียงให้ทั้งสามคนอยู่ได้ ทั้งสามคนถูกขังอยู่ตรงหน้าของ หย่า เฟย



     เมื่อกรงนี้ถูกสร้างขึ้นนั้น ด้วยความที่ หย่า เฟย ได้แอบมาวางรูปแบบเอาไว้ก่อนนั้น มันจึงแข็งแกร่งอย่างมาก อย่างน้อย ชูเฟิง และคนอื่นๆ ก็ไม่สามารถทำลายมันได้



     ในเวลาเดียวกันนั้น หย่า เฟย ก็ยิ้ม และกล่าวออกมาในขณะที่มองทั้งสามคนถูกขังอยู่ในกรง “พวกเจ้าทั้งสามจะต้องตายอย่างน่าสังเวชที่สุด"

ReadMGA
/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////