วันพุธที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2560

บทที่ 679 – ทางใครทางมัน

     “ศิษย์พี่ ตง เซวีย ท่านทำอะไร !! ศิษย์น้อง หวู่ฉิง เพียงแสดงความคิดออกมาเพื่อผลประโยชน์ของพวกเรา!! ไม่ว่ามันจะสำเร็จหรือไม่ ทำไมไม่ให้เขาลองทำดูก่อน !!” ในขณะนั้น ชุน หวู ก็กล่าวตำหนิ ตง เซวีย ออกมา



     “มันเป็นเพราะข้าใจร้าย หรือเป็นเพราะเขาขาดจิตสำนึกกันแน่!! หากพวกเราไปกันสี่คน ข้ามั่นใจว่าพวกเราได้รับพวกมันมากกว่า !!”



     “ในตอนนี้ คนที่สามารถหามันได้ก็มีเพียงพวกเรา แต่นี่เขายังกล้ามาพูดกับข้าเช่นนี้ เจ้าคิดว่าข้ากลัวที่จะต้องแยกกับเขาเช่นนั้นรึ !!”



     “ชุน หวู ถ้าเจ้าไม่แสดงความคิดเห็นให้พาเขามา ข้าก็ไม่คิดที่จะพาปลิงไร้ประโยชน์เช่นนี้มาด้วยหรอก!! แม้ว่าเขาจะมีรูปแบบอำนาจพลังวิญญาณที่แข็งแกร่ง แต่ในตอนนี้มันก็ไร้ประโยชน์ !!” ตง เซวีย กล่าวออกมาอย่างรุนแรง นางไม่ต้องการแบ่งวิญญาณตราประทับให้แก่ ชูเฟิง ตั้งแต่แรก



     ในขณะนั้น ใบหน้าของ ชูเฟิง ก็เปลี่ยนไปอย่างมาก เขาเพิ่งได้รู้ความคิดของคนอื่นๆ ในตอนแรกเขาคิดว่าพวกนางเต็มใจจะช่วยเหลือเขา แต่ในตอนนี้ อย่างน้อยก็มี ตง เซวีย ที่ไม่เคยคิดที่จะช่วยเหลือเขา และเห็นเขาเป็นเพียงแค่ปลิงไร้ประโยชน์เท่านั้น จึงไม่แปลกใจเลยที่นางจะระบายความโกรธใส่เขาในตอนนี้ เพราะนางไม่ชอบเขามาตั้งแต่แรก



     สิ่งที่ ชูเฟิง ไม่อาจยอมรับได้มากที่สุดคือ ความตั้งใจ ที่ทุกอย่างเกิดขึ้นเป็นเพราะการชักจูงของ ชุน หวู แต่ในตอนนี้ ความรู้สึกดีๆ ที่เขามีต่อ ตง เซวีย ได้หายวับไปราวกับควัน



     “ศิษย์พี่ ตง เซวีย ท่านเข้าใจผิดแล้ว วันนั้น…….ข้าแค่เสนอความคิดเห็นชวน ศิษย์น้อง หวู่ฉิง มากับพวกเรา ข้าไม่เคยขอร้องคนอื่น ทุกคนต่างยอมรับเขากันเองทั้งนั้น !!”



     “อย่าคิดว่าข้าไม่รู้ความคิดของท่าน ท่านเห็นว่าศิษย์น้อง หวู่ฉิง มีความสามารถด้านอำนาจพลังวิญญาณ ท่านจึงไม่แย้งในตอนที่เขามากับเรา เพราะท่านหวังที่จะได้รับผลประโยชน์มากขึ้น !!”



     “ยังไงก็ตาม หลังนั้น ท่านก็พบว่าอำนาจพลังวิญญาณไม่สามารถใช้ได้กับพวกมัน และการที่พวกเราจับมันได้ เป็นไปตามที่ท่านอาจารย์บอกเสียมากกว่า ทุกคนต่างก็รู้ว่าศิษย์น้อง หวู่ฉิง หมดประโยชน์ ท่านถึงได้กล่าวออกมาเช่นนี้ !! หากวันหน้าข้าหมดประโยชน์ต่อท่าน ท่านก็จะมองว่าข้าเป็นภาระเช่นกันใช่ไหม !?” ชุน หวู กล่าวออกมาอย่างรุนแรง



     “ชุน หวู นี่คือน้ำเสียงที่เจ้าควรใช้พูดกับศิษย์พี่ของเจ้างั้นรึ !!” ตง เซวีย กล่าวตำหนิออกมา



     “หยุด ชุน หวู !! ทำไมเจ้าถึงได้กล่าวหยาบคายออกมาเช่นนี้ !!” ในเวลานั้น เซียะ หยู ก็กล่าวห้าม ชุน หวู 



     ในตอนนั้น ฉิว ซือ เต็มไปด้วยความอึดอัดใจ นางกล่าวออกมาเบาว่า “ศิษย์พี่ ตง เซวีย ศิษย์น้อง ชุน หวู อย่าเถียงกันเลย !!”



     “ฮ่าๆๆ!!” ในขณะนั้น ชูเฟิง ก็หัวเราออกมา และกุมมือขึ้นคาราวะ พร้อมกล่าวออกมาว่า “ศิษย์พี่ ข้า หวู่ฉิง ขอขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือของพวกท่าน ในอนาคต ข้าจะต้องตอบแทนพวกท่านอย่างแน่นอน !!”



     “ศิษย์น้อง หวู่ฉิง อย่าได้พูดแบบนั้น มันไม่ใช่สิ่งที่ควรพูดถึงเรื่องการตอบแทน !! หากเจ้ายืนยันที่จะตอบแทน ควรเป็นข้าที่จะต้องตอบแทนเจ้า หากวันนั้นไม่ได้ความช่วยเหลือของเจ้า อำนาจพลังวิญญาณของข้าคงจะสูญหายไปแล้ว ไม่แข็งแรงจนถึงทุกวันนี้!!” ฉิว ซือ กล่าวออกมาด้วยความละอายใจ



     “ศิษย์น้อง หวู่ฉิง เจ้าอย่าเพิ่งโกรธ แม้ว่า ตง เซวีย จะพูดเกินไปบ้าง แต่จริงๆ นางก็ไม่ได้มีเจตนาร้าย !!” เซี๊ยะ หยู กล่าวออกมา แต่เห็นได้ชัดว่านางก็ยีงคงเข้าข้าง ตง เซวีย



     ในเวลานี้น แม้ว่าการแสดงออกของ เซี๊ยะ หยู จะไม่ชัดเจน แต่ ชูเฟิง ก็สัมผัสได่ว่า เมื่อพวกนางทั้งสองคนเจอผลประโยชน์ พวกนางจะเปลี่ยนไปอย่างมาก



     ชูเฟิง ไม่มีความจำเป็นใดๆ ที่จะต้องกล่าวอะไรออกมากับคนเช่นนี้อีก เขาผ่อนลมหายใจออกมาอย่างเย็นชา และกล่าวว่า “ศิษย์พี่ เซี๊ยะ หยู ท่านไม่ต้องกล่าวอะไรทั้งนั้น ข้าเข้าใจถึงความคิดของท่านดี แต่ข้า หวู่ฉิง ไม่ต้องการที่เป็นปลิง หรือภาระของผู้ใด ข้าขอตัวลา !!”



     หลังจากที่กล่าวจบนั้น ชูเฟิง ก็พุ่งทะยานออกมาในอากาศ โดยที่เขาไม่สนใจว่าจะพบกับ หย่า เฟย หรือไม่ เพราะในตอนนี้ เขาไม่อยากทนอยู่เบื้องหลังผู้ใด ด้วยความอึดอัดใจ



     “ศิษย์น้อง หวู่ฉิง รอข้าก่อน !!” ในขณะที่ ชูเฟิง ทะยานออกมาไกลนั้น เขาก็ได้ยินเสียงของ ชุน หวู ดังมาจากด้านหลัง เขาจึงหันกลับไปมองดูว่าใช่ ชุน หวู ที่ตามเขามาหรือไม่



     “ศิษย์พี่ ชุน หวู ท่านมาทำไม !?” เมื่อเขาเห็น ชุน หวู นั้น ชูเฟิง ก็รู้สึกประหลาดใจอย่างมาก



     “ข้าคิดว่าศิษย์พี่ ตง เซวีย และคนอื่นๆ กำลังทำในสิ่งที่ผิดพลาด ข้าจึงคิดว่าทำตามเจ้าจะดีกว่า” ชุน หวู กล่าวพลางยิ้มบางๆ



     “ศิษย์พี่ ชุน หวู ท่านไม่กลัว่าข้าจะโกหก และไม่สามารถจับวิญญาณตราประทับได้เลยเช่นนั้นรึ !!” ชูเฟิง กล่าวพลางหัวเราะเบาๆ



     “เช่นนั้นรึ !! เจ้าคิดว่าข้าจะไม่สามารถทำอะไรได้เลยรึ เมื่อแยกออกมาจากพวกเขาทั้งสามคน !!” ในขณะนั้น ชุน หวู กล่าวออกมาด้วยความมั่นใจ นางขยับเข้ามาใกล้ ชูเฟิง และกระซิบไปที่หูของเขาว่า “ศิษย์น้อง ข้าจะบอกอะไรให้ฟัง ข้ามีผู้ติดตามเป็นผู้เชื่อมต่อโลกวิญญาณห้าคน และทั้งห้าคนก็เป็นผู้เชี่ยวชาญขั้นจ้าวสงครามทั้งหมด !!”



     “แม้ว่าการบ่มเพาะพลังของข้า จะห่างจากพวกเขาทั้งสามคน แต่ด้วยผู้ติดตามของข้า พวกเขาสามารถจับวิญญาณตราประทับได้โดยที่เจ้าไม่ต้องทำอะไรเลย !!”



     “ไม่ต้องห่วง มากับข้าศิษย์พี่ ชุน หวู ของเจ้า ข้ารับรองว่าเจ้าจะไม่กลับมือเปล่าอย่างแน่นอน แม้ว่าจะไม่อาจได้ทักษะต้องห้าม แต่อย่างน้อยพวกเราก็ต้องได้รับทักษะระดับเก้า !! เจ้ารู้หรือเปล่า ว่าทักษะในดินแดนตราประทับนิรันดร์ ล้วนเป็นทักษะที่มาจากยุคโบราณ พลังของทักษะระดับเก้าของยุคโบราณ เป็นสิ่งที่ทักษะระดับเก้าของยุคนี้ไม่สามารถเทียบเคียงได้ !!” ชุน หวู กล่าวรับรองออกมา พร้อมกับตบไปที่หน้าอกของตัวเองอย่างมั่นใจ



     เมื่อเห็น ชุน หวู แสดงออกมาเช่นนั้น ชูเฟิง ก็ไม่สามารถกล่าวอะไรออกมาได้ เขารู้สึกอบอุ่นภายในหัวใจของเขา เขารู้สึกได้ว่า ชุน หวู แตกต่างจากคนอื่นๆ นางจริงใจที่จะช่วยเหลือเขา



     ทันทีนั้น ชูเฟิง รู้สึกว่า ชุน หวู คือสหายที่แท้จริง ถึงอย่างไร หัวใจของมนุษย์ก็เกิดขึ้นจากเลือดเนื้อ ไม่ได้เกิดจากก้อนหิน ดังนั้น จึงทำให้ผู้คนไม่ไร้หัวใจ และคนเช่น ชูเฟิง เป็นคนที่เชื่อถือในมิตรภาพ หากคนอื่นคาราวะเขาหนึ่งครั้ง เขาจะคาราวะตอบสิบครั้ง หากผู้อื่นให้น้ำเขาหนึ่งหยด เขาจะมอบคืนด้วยแม่น้ำทั้งสาย



     ดังนั้น ชูเฟิง จึงตั้งใจไว้แล้วว่า เขาจะแบ่งวิญญาณตราประทับให้ ชุน หวู อย่างเท่าเทียม และในอนาคต หากนางมีปัญหา เขาก็จะช่วยเหลือนางอย่างไม่ลังเล



     ในจุดที่พวกเขาเถียงกันก่อนหน้านี้ เซี๊ยะ หยู และคนอื่นๆ ยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ฉิว ซือ มองไปยังทิศทางที่ ชุน หวู พุ่งทะยานจากไป พลางขมวดคิ้วขึ้น จากนั้นนางก็กล่าวออกมาว่า “ศิษย์พี่ เซี๊ยะ หยู , ศิษย์พี่ ตง เซวีย พวกเราจะปล่อยให้พวกเขาทั้งสองคนจากไปเช่นนี้รึ !!”

ReaDMGA
//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////